# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068364:0135 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068364:0135?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 7, 5 # Folio 71r, page id 00068364:0135 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 70v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068364&page=135 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068364/jpgs/default/00000135.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 72 lines, status machine # Lines: 72 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. sustiner possit esse quandam seriam omnes salvandi sed antecedentem del voluntatem, etsi ex cons concursu omnium dei consiliorum, voluntas consequens _ ac resultans modificationem recipiat Malumus etiam veteribu impios praescitos dicere, Cum quam ad damnationem dostinatos praedestinate, cum illorum destinatio non ut destinatio ad salutem e cutrit ad poenam sit res gratia sed res justitiae interim de verbis litigare nolumus, facileque repolutio modo de re constet a Laudamus autem sapientiam eorum qui Articulos Ecclesiae Anglicanae confecere quod de Repro- batione contraversiam sicco pede t praetierant Magis doctrina de persuerantia ejusdem fere natura est cum doctrina de certitudine salutis, quod nempe non in formulis, neque etiam in nuda theoria subsistit, sed multum influit in praxir pietatis. Itaque mime minime eorum probanta sententiam, qui solos Electos putant justifica converti et justificari; laustit et sennec iustificatum aut reus no posse nun quam gratia excidere, quamcunque peccet. tum quae doctiima quem usum habere possit non perspicimus, videmm damna autem multa et magna dare eam. prior sine posteriore ssi justificatio et electio ita connexae sunt, ut alterum se esse nequeat multos, et nonnullos ats mentibus potest V posse arbitramur. Nam sunt, sequitur ut vel homines non possint se scire se esse in statu salutis et gratiae quod ad de auxios redere multum ptu anxietatis afferre potest, et apud non nullos nulloso sempulosiores ad desperationem vec perduere potest; ut puten se se vel ut homines certo sibi persuadeant, si cese elecitas, quae persuatio quam perriciosa aliquando possit, jam est Eectum justificatione etiam doccutae nostri eam nullam esse nisi fides sit vera, viva, et proinde cum caritate conjuncta, et hoc sensu bona opera moreia. requirimus, tanquam olilis fidei effectus et fructus aeterum neminem intr apuo Reformatos facile in ea re noti a nobis tassersurum speramus. plerisque anterioribus Ecclasiae doctoribus merita praeveniens, sedres n litiae semilatin demenitis ut ocant, id est malefactis intens nisi sciant se in eo esse perseveraturis u e enope in auxielitam alqeti besperas un pox naprietate runt, quid asi se justifica tos de dubitant, vel in securitates electos proterto e unt