# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068364:0243 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068364:0243?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 7, 5 # Folio 123r, page id 00068364:0243 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 124v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068364&page=243 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068364/jpgs/default/00000243.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 32 lines, status machine # Lines: 32 recognised, mean confidence 0.97 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. reveille si vivement dans mon coeur le desir que j’ax ad abrumpendam communionem inter eos, qui circa prora conveniunt. avin tuto cred crae limerit, tales quastiones ex eo genere esse, quarum liquida cogna tione carnisse frandi non fit, vel easdem ex ava- iitia sacerdotum aut imani Philos ophia aut pertinana homimum errores, suos retractare ab- nueatium succrevisse. Ad ejus modi autem demon- le me suis servir dans le liere, que je viers de publior strationes redigi posse genuma capita doctrna ainsi que le propose Mr. de Puffendorf j’yvois detres Christiana, opus Huetianum quam maxime con firmat, quo pratiminantis velut Theoloquae pars atheis et tudais opposita, felicissime absolvitur Si enim Huetiris perpetrio demonstrationum contertu potuit deducere hanc communem propo- sitionem Religionem Christianam esse veram: cur non pari modo deduci queant propositiones ciusdem Religionis, quae ad hoc requiruntur et sufficiunt ut quis inter orthodoxos Christianos concen- tus sit, quem sua fides ad aeternam promoveresa lutem queat. Aut cur non idonea ad hanc axio- mata vel ex communibus notionibus, vel ex per- petuo Sacro Scriptura velut tenore inpestigare liccat? avin peono cjusmodi opus insignum fruitum Christianis populis percultiorem cumpormis curopa partem ad ferre queat, vix dubitare fas est. Equidem ut abblitis omnes dissidiis in concordiam redeant opta re magis, quam sperare licet. Id tamen nemo negave rit, quin veritate ad hunc modum adornata ac in medio exposita, qui recti sentiunt non parum con- firmandi sint. Cateros autem eo usque urgere de- inde in proclivi fuerit, ut si manus dare abnucunt vel mentis morbo laborare vel vitiosos effertiis impu denter apricari videant. Enim vero reperire, qui