# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068364:0310 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068364:0310?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 7, 5 # Folio 156v, page id 00068364:0310 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 157r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068364&page=310 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068364/jpgs/default/00000310.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 51 lines, status machine # Lines: 51 recognised, mean confidence 0.97 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. qualis Romana est, posse sanctos homines reperiri. Etsi enim periculosa sit pars Romanae doctrinae et praxeos, nihil tamen prohibet multos per divinam gratiam a periculo praeservari Allegat 3 Romanae Ecclesiae amplitudinem: sed vix illi cedit orientalis 4 Ecclesia; et, si multitudo esset signum Veritatis, vicisent Ethnici. (10) Allegat g successionem doctorum et pastorum, et maxime in sede Romara a petro ad clementem XI. Sed dubitatur merito an petrus Apostolus unquam fuerit Episcopus Romanus. Apostolos sese Episcopatui certarum Ecclesiarum astriaxise non videntur. Caepe etiam de legitima successione pontificum Romanorum non appari dubitatum est, et secundum eos qui in schismate diuturno inter pontifices Vapis Avenionensibus ad haesere ambigitur Clemens, qui nunc Romanae num Ecclesiae praeest n sit appellandus XD mus. Sed non sufficit successio sedis, nisi accedat successio in doctrina et praeceptis. in quibus Romam posteriorem a primii discessisse, Evangelici ostendunt (11) Allegat etiam 5. Miracula Aomanam Ecclesiam confirmantia; sed illa facilius jactantur quam probantur. (12 Nunquam Theologis Helmestadensibus in mentem venit conciliare doctrinam et praxin Romanam, qualis nunc post (oncilium Tridentinum viget, cum doctrina et praxi Evangelica; ut autor ipsis imputare videtur pag. 4 et 5. cum Georgius Calixtus celeberrimus Helmestadensium heologus, et communis posteriorum praeceptor validis argumentis dudum errores abususque Romanos demonstrarit post alios (13) Ille ipse tamen vir egregius etiam ostendit, Pontificios non usque adeo errare et labi, ut plane evertant fundamentum fidei et ut qui in eorum communione moriatur, ideo sit necessario damnandus; sed posse eum salvari conservando essentialia fidei salvificae, et si stipulas eis inaedificet. Quanquam agnescendum sit, et saepe moneat ipse (alixtus, communionem Romanam valde periculosam esse. Itaque communiter Evangelici Theologi docent, multos olim in papatu ante Re formationem salvatos fuisse, s geitis si spem suam in humanis observationibus non collocantes, etiam rea dex la vera et vida fide discessere; eta etsi tenebras illas multis exitiales fuisse, merito judicetur. Eadem suo modo nunc etiam locum habent, ubi periculum quidem factum est majus, salutis tamen aditus non est sublatus praeclusus. (14) Idem quod Protestantes de Pontificiis, etiam pontificii de ipsis protestantibus agnoscere coguntur: eos qui materiales tantum haeretici dicuntur, nempe qui amori veritatis et puritati conscientiae litantes, non malitiose sed bono animo errant, et cum vera contritione ex hac vita Poenitentiam discedunt, salvari. Contritionem autem intelligunt tm quae non ex spe et metu tantum, sed vero dei ac virtutis amore proficiscitur, quam et a nostris requiri constat (15) Autor objicit pag. 9. Si salvari possunt homines in Ecclesia Romana, ns non fuisse opus Reformatione Lutheri. Sed facilis responsit est: multos et periculosos esse, et jam tum fuisse errores et afusus in Ecclesia Romana et multos viros pios et prudentes Refo, mationem aliquam necessariam judicasse.