# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068366:0338
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068366:0338?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 8
# Folio 169v, page id 00068366:0338
# Scan: The same scan as fol. 170r (00068366:0339), where its text is given.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068366&page=338
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068366/jpgs/default/00000338.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 30 lines, status machine
# Lines: 30 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Christianoium circa Relioionem dinsidentium Aolerar nec debet. Qued ex asse cum exhibitis mihi Inducia
tiam attinent et concernunt. Illam autem, quam rum Articulis concordat. Prolestor autem, quod non
scheologi quaerunt, Tolerantiam, non eivilem saltem
sed spiritualem esse oportet; quippe quae civilem
substernit. Quae ad illam relinendam 2 harc obtinem
dam adducuntur, media, non licila tantum sunt,
aliquo mihi haud conveniente censuram suscipiendi
pruritu incitatus, animi mei sententian exponere
praesumam, sed quod postularti debitum ob sequium
praestare teneur.
Loum ioitur litioioso hoc seculo, saltem non in
ed etiam aequirima. Etenim Christiana flaxi-finita eruperint volemica soripta parum modesta, atque
C
3
tat charitas, ut in tractandis controveisiis moderati; invaluerit malus mos, contortacum consequentiarum
onem adhibeant, atque sio modeste, sicut Induciarum adminiculo exterebrator ecrores tribuendi illis, qui eos
Articuli postulant, sese verant controversiarum nec agnoscunt, nec probant, talia pro lubitu protruden.
Disputatores. Talium nempe, qui cureum istum hoc di licentiam, non sine discrimine omnibus  singulis, seri–
t
queant, ope supersedere non potest coclesia, siquidem bendi pruritu laborantibus, esse indulvendam, salutaris
comperta veritas. non fuecit deserenda: in quam ne statuti instar, probo. Ust quae eodem Articulo, seu
mini mortalium quam quiaquam competat juris, parti tuncto V. de sensorum Collegio supperuntur consilia
eam sollicitanti, nihil porsumus indulvere, aut aliquid de illa ad praxin difficulter directum iri, aut si vel
veritate, quamvis non fundamentali, remittere. Qua maxime eo diripantur, medendo malo traud fore suffi-
propter nostra cum Christiana moderatione atque de= cientia vereor.
exemplum dant Pontificii,
cente (procul ab intolerabili Hbaereseo. imputatione apud quos librorum censores jun dudum constituti fue-
criminis) modestia contradictio, cersare nec potest runt. Horum tamen censuram prohibere, quo minus
neo
virulerta