# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068366:0449
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068366:0449?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 8
# Folio 229r, page id 00068366:0449
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068366&page=449
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068366/jpgs/default/00000449.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine
# Lines: 39 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

arcenteos
X c
P). Erral Duus Comus s: credit ne Hortelov Comnes habero i aur,
surss tdles fitteor habeo, sed na omnes. S: plucuit duo Hestelre
ectaligo suecicus suori cur erd ere  pretio nullere, seguticibo  Se
desiit, 5005e si de preho a-o erber nos quenar (libater su
ex responsione
Gandeo dstinctionem illam circa jus divinum potestatis quam sibi tribuit Roma
nus pontisex libi prohari. Ita facti sunt homines, ut magis testimonus quam rationibus
entuma noveantu, Uitaque si quis fortestriptor occurret, qui simile aliquid dixerit armotari euu mecu
Communicari cogn: in domini calixti maxime gratiam, qui cum nuperis numdinis Brmusuicensibus in eundem sensum tum eo loquen
assentiri  nolebat. etsi rasiones dissentiendilnullas offerre posset, nisi forte rationem esse putes, quod illam explicationem in scriptis
Doctrinam, quae mihi, domini Huthiraenni rectoris auper ilfeldensis esse videtur non ab ipso quidem diserte
paternis non invenit.
audivi aut in scriptis ejus legi sod tamen ex, iis quae vidi aodibique et sermonibus domini Lnorrii collegi. Nempe ab Adami peccato
corporale contagium se diffudisse in humanum genus; ut ita in corpore non in anima peccatum origenis consistata vicissimi
particisatione corporis Christi venenum hoc extingui, hominesque renovari, atque ita sanquinem ejus vere et realiter non imputative, ab
omni peccato nos emundare. Restitutione autem constoreae nostrae naturae per corcoris Christi in nos radiationem facta, eo ipso et
animam vires suas, non extinctas, sed tantum suppressas rursus exerere posse, quas scilicet pecnto non amiserit
sed exercere tantum ob organorum defectum nequiverit. Fidem seutem esse hujus renovationis ac reolis justificationis
conditionem a deo praescriatam, uti etiam curationes Christi miraculosae morborum curationes, quae etiam vir–
tute ab ipso emissa fiebant, fidem requirebant. Inde etiam fieri ut per fidem corpus ejus manduaemas spiritua
liter, nec aliter salvari possimus, ut est apud johamnem.  itaque etsi ipse cum pontificiis non omnino faciat, (utheru
tamen doctrinum de justificatione illa forensi mimine minime probat, et corruptelam verae dodrinae esse arbitratur
Habet igitur aliquid cum oscandri dodrinus commune, quntum intelligo, Schivenek seldiique et Fluddi, et aliorum id genus.
Haec tamen omnia ego pro certo ipsi attribuere non ausim, donec ipse mentem satis clare exponat suam; excepto quod de sede pecta
si originis in corpore tantum  est professes. Intereque hane fundamentalem esse Teologiae ipsius novae Hypothesin, ut sit = copa rIX
namen multa mihi indicare videntur ideoque Ubi et dicere antea, et scriberi etiam volui jabenti, ut videas si placet, ansatis
Scripto ejus quodret a notris status administnis dlibi communicato quadret. Itaque in judicio Tuo licebit fortasse quaerere an
Nolim schedas meas vel minimam Tuae circa Reformatorum doctrinam inquisitioni moram facere injicere.
haec ejus mens sit, ut melius appareat, quo ipse tendat
Sufficit iis insisti, quae dicunt ipsi. saetera privatis inter nos communicationibus aliquando inservire possunt, aee
veritate ali contenst sententiamm, quam de tolerabilitate agatur Vale
Seponi itaque mea praestabit, atque ita a e scribi
cum nunc non tumd
hondum fuissent praesertim cum nunc non
quam de tolerabilitate agatur
agique omnia, quasi scripta à me aut a Te lecta
tam de veritate, qaut consensu sententiarum,