# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068367:0322
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068367:0322?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 9
# Folio 161v, page id 00068367:0322
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 160r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068367&page=322
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068367/jpgs/default/00000322.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 56 lines, status machine
# Lines: 56 recognised, mean confidence 0.97
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

§. 5. Perro nobis hic duo cavenda sunt
vitia, ne aut in extenuandis signis nimii a suis
mysteriis ea divellere, quibus quodammodo an-
nexa sunt, aut in iisdem extollendis immodici my-
steria etiam ipsa nonnihil obscurare videamur
Christum esse panemvitae, quo in salutem aeter-
nam nutrtantur fideles; nemo est nisi prorsus
irreligiosus, qui non fateatur. Sed hoc non
perinde inter omnes convenit, qualis sit ejus parti-
cipandi ratio. sunt enim qui manducare Christi
carnem et sanquinem ojus bibere uno verbo
definiunt nihil aliud esse, quam in Christum
cpedere. Sed mihi expressius quiddam, ac subli-
mins videtur voluisse docere Christus in praeclara
illa concione ubi carnis suae manducationem
nobis commendat; nempe DERA suipartici-
patione nos vivitricari, quam manducandi etiam
ac bibendi signis ideo fic designavit, ne
quam ab ipso vitam percipimus simplici cognitione
percipi quisquam putaret. Quemadmodum enim
non aspectu sed esu panis corporialimentum
sufficit; ita VERE ac pEKITUs participem
Christi animam fieri convenit ut ipsius virtute in
vitam spiritualem vegotemur. interim hanc non
aliam esse quam fidoi manducationem fatemur)
ut nulla alii fingipotest; verum hoc inter mea et
ipsorum verba intetest; quod illis manducare
et bibere est duntaxat iredere. Ego credendo
manducari canem Christi, quia fide noster effici-
tur, eamque manducationem pructum esse et effectum
-
fidei dico...
5.6. Nec alio sensu Augustinus, quem
illi patronum sibi advocant, credendo nos man-
dulare scripsit, quam ut manducationem istam
fidei esse non oris, indicaret. Quodneque ipse nego,
sed simul addo, nos fide complecti Christum, non eminus
apparentem, sed se nobis unientem, ut ipse caput
nostrum, nos vero ipsius membra simus..... scripsit
Chrysostomus, Christum non fide tantum sed reipsa nos
suum efficere corpus
d. 7. Neque illi praeterea mihi satisfaciunt,
qui nonnullam, nobis esse cum Christo com-
munionem agnoscentes, jam dum ossendere.
volunt, nos spiritus modo participes faciunt, prae-
ferita carnis et sanguinismentione, quasi vero ista
de nihilo dicta fotent . . . . . .. Tantum myste.
rium ne animo quidem iatis me comprehendere
video et ideo libenter fateor, ne quis sublimitatem
ejus infantiae meae modulo medtiatur.... Nihil
demumtestat, quam ut in ejus mysterii admirationem
prorumpam, cui nec mens plane cogitando, nec
lingua explicando par esse potest.... dg. Christi
caro jure vivifica dicitur, quae vitae plenitudine
perfulsa est, quam ad nos transmisit
10. Etsi