# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068367:0331
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068367:0331?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 9
# Folio 166r, page id 00068367:0331
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 167v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068367&page=331
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068367/jpgs/default/00000331.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 54 lines, status machine
# Lines: 54 recognised, mean confidence 0.97
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

censeo: qualiscnque sit vel sacramenti
minister, vel is qui accistit, nihil tamen impie-
tate eorum deregari sacramenti vel naturae vel
eficaliae. Itaque constitutum hoc habeo: ofserpi in
coena Christi corpus dignis simul et indignis:
verum binfidelibus itae recipi ut ejis communione
truantur persuaderi nequeo. Nec puto meam
sententiam a tua discrepare. Nisi enim (hristum
a suo spiritu velimus separare, non faciemus eos
Cuisti participes, qui illius spiritu penitus
sunt valui. Si ergo capax Tnisti non est nisi
qui eus spiritum admittit, quid de infidelibis
sentiendum erit, qui spiritui Christi non modo 
Viam omnem praecludunt, ne locum apuda
se habiat, sd etiam quoad in se est, eum
procul arcento
At sic videretur Sacramento feri injuria, 2
peninde ac si ejus veritas ab hominis arbitrio penderet
Id vero nequaquam inai sequitur, neque enim efficiunt
impri sua pravitate, quin sacramentum domini vim
suam retineat, quin illis sub panis symbolo essen
ratur quin denique verax in suis promisis maneat
Mristas. sed aliad est mutare rei naturam et in
nihilum redigere, aliud respuere oblatum donum,
ne adeum usque perveniat cui offerebatur A
reclamat pautus, quam testatur, qui indigne manon
ducant judicium sibi mandulare, quia non dijadicent
scorpus domini. go vero nihil dieo, quod non optime
ciim his pauli verbis congruaf: jure enim rei sacpi-
becii pronuntiantur, qui datum sibi corpus domini
epudiando contumelia afficiunt. Quanquam
ut nihil futurum incommodi video, si quis dicat
recipere etiam quodammodo ipsos, sed itus
non percipere ita facile id concederem.
Verum fingamus ai eo non convenire inter
nos per omnial quaestionem tamen ejusmodi est
arbitror, quae majonecum fructu sopiatur, quam
usque ad contentionem protrahatur in medium. Quid
enim obsecro hoc ad alebem num ab impiis mandu
cetur corpus Christiestrque vero melatet, veseres sic
interdum solere loqui. Sed quo sensu ita loquantur,
cum ex multis aliis Augustini testimoniis constat
tum vero ubi dicit, sacramentum ha sumi ad
vitam aliis, aliis ad exitium. Remvero sacrament
non nisi ad vilam its qui ejusparticipes fuerint
quoetiam pertinet altera ejus sententia judam
cum Apostolis edisse quidem panem domini, illos
vero edisse panem dominum
verum sicut dicere coeperam, quorsum hac
disputatione opus est, modo constet impeorum
malitia nihil sacramenti naturae et efficaciam
deperire+ nisi quod in eorum animas non pene-
trat, propterea quod clausus est aditus. Ubi
inquam, de hac e convenit anconvenit ob