# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068367:0696 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068367:0696?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 9 # Folio 348v, page id 00068367:0696 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 349r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068367&page=696 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068367/jpgs/default/00000696.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 38 lines, status machine # Lines: 38 recognised, mean confidence 0.92 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. Id mod emphatice sit reddit b. futherus noster. di hast mit min nichi gehondelt, Wia man handatu sall. rinsuicenses nostri ad iram prevocati id aliquanto 1 asperius exprimunt, nec probo. Si pro Regno Coenobium meum substituas, mutato nomine de spechtio vestro non fabula haec, sed ipsa veritis narrabitur, quem dum apud nos esset, in ancipiti causa juvi non semel, in quem, quod seiam, mimgnam peccavi, et tamen super me, meumq (oenobium inducere malitus est peccatum tam grande, quale est Apostasta, s EIX TW HCXKCi frustra ferculi: scilicet calumi am struis, vetus verbum est, in eos dictum, qui afsinem criminis alicujus faciunt, quod in euum, gnem criminantirs plune non quadrat. Legimus alicubi M. (a tonem, virum gravem et in-corruptissimum, insinmilatum Anisse avaritia, quod Plutarchuis judicat, idem esse ac si quis sterculem; virum laboriosis simum, ignaviae velit insimulare. Equidem tum in re omni s: praeficis ni dictum esto) tum praprimis in religionis negatio, con- stantiam non minus amo, quiam labores suos Hercules. inconstantiam autem non minori prosequor odio, quum avaritiam Marcus Cato, ita ut ne excegitari quidem pos- sit erimen, quod minus in me cadat, aut cum ingemio meo tam male conveniat, quam levitas animi, deque religione ima in alteram saltus. Et tamen virum illum non pudu it fingere de metaliu, eaque tum aliis quam plurimis, tum Principibus suis narrare. Ubi frons, obone Deus ubi pietas, ubi eandor, ubi amorproximi, ubi denique conscientia? Dic aliquem sodes, dic auintiliane colorem, quem scio, cum aligna specie probabilitatis ne fingi quidem posse: etempora, omores. sed abrumpo, handque epistolum meum finio verbis Cominaei scriptoris prudentissimi; Magnum Dei beneficiu est pollere sensu comminu. Vale rirplur: Reverende et satve a Tuo G. A. 2