# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068367:0710 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068367:0710?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 9 # Folio 355v, page id 00068367:0710 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 356r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068367&page=710 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068367/jpgs/default/00000710.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 92 lines, status machine # Lines: 92 recognised, mean confidence 0.88 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. labem imperfectionis, humanam autem destruat et tasticam redtat; tu aut duas naturas Eurushiano extore confuntat. His erroribus amoliem imputationibus amo- liendis, utraque pars mentem suam persaepe ita explicat, ut alter posfit esse contenta, nec habeat arm vel minimam anat hemalis tismess leandi rationem. Haud dubie enim consentiunt Refora si Humanitatem in nione ita affici a divinitattatum ne cipia Quangelici satam contandase agatura esteta csediil porutas humanitatem afficit et quadantenus stli in uno ajense altero negante ipsam humanitatem dicendum esse imm praesentem tene apparit rationibus affirmationis et negationis excussis, discrimen vel non esse nisi in modo loquendi, vel in meto physicas quasdam controversias abire; quemadmodam elici posse videtur ex scripto joh. Lud. Fabritii Theologo salatio non ita pridem defuncti, qui Gertar johi Gerhardi Theolia Evangelici formulam concordiae secuti explicationes Locis Theologicis propositas probat. Utcum ba res habeat, cum eougelici Rigidiores et moderation ger epemeriae ese e in eodem articula fere non pauci Evaugelici modetatiores in hoc articulo fere consenbiant cum Reformatis , et dogma ubiquitatis vel omnipraesentiae non admitsant; nec tamen ide Unitatem cum Rigidioribus abruperint, manifestum est eundem dissensum unioni cum Reformatis obstare non debere rima et primaria est controver sia Coena Domini tantum schisma ansa praetuit, sed etiam num Na favit, ut multi alias inter Evangelicis alias licet adma satis pacisicioderati, tame et a condemnationibus alieni, tan etsi non putent Reformatos ob huonc dissensum esse comennando mecent tamen t inteme eos qui putant com carnem et fungura hegent tamen s cum lis qui profiteantur carnem et sanquinem ab esse quantum coelum a terra exi posse q Christi manista comedere, et de eodem calice bibere, pquae ins communic corporis et sanguinis dominifieri prco e eodem sun fide i qedin seatient. A ita Atque ita ex horumi sententia, sublatis liet licet anathisnatismis et imputatione haeneseos, tamet van Et quanquam haec opinio minim Sopra poperesitq moata cum tadem etiaen moderati hic harea facile intelligi potest, quanta futura sit difficultas apud Rigidiores nisi mentem suam ita explicent Reformati, ut appareat praesentiam nealem quam ipsi passim profitentur, esse ut si sic loqui licet realiter realam nec tantum consistere in paimoum Reformationis apud ipsos autorum, et nonnulerum suorum autorum, ipsiusque adeo Calvim, sed etiam confessionum publicarum in ex pressissimis et efficacisimis nontantum a Gallip potonian subscriptarum, quod esset dostrinae vel cando eviendi dixisse aubstantialem illam conjunctionem evidentur ei majorum praejum fatu grcm entiam corfuor et appellarunt praesentiam abecorpus Chrissi o salvisque expressionibu etiam confessionum, non pisse illam eeras inq recast sat esi resilire velint a dec abeppressionibu illi stiatuise videntotili presentiam un circunscriptum esse dicerent tantumque a nobis abesses, quantum N re primorum apadk signo commenidrativo, ueque etiam tantum in sigillo fructus olsignati obsignativo, sed in aliquo ineffabili modo, quo substantia corporis Christi substantia nostra unitur conjungitur Videntur autam omnino Reformati ad hanc declaratio venire posse, imo persaepe jam eo devenisse, non posse eam remares e est, rosilian icium locorum dimensco n ferra coelum. Nempe corporis essentiam collocuntes a uxsurtim extensionest vel saltem n lommensuratiore sum pati termicam atq itq ita attribui non Teo EIrC se l pndieri H nec necesse videatur ut et hyperprssicam tantum objectivam est absentis rei quam cogi– tamus; aut morale qualis est agri cujus possessit possessio novis traditur a aicis ptuti symbolum clavis; sed hysperphosicam, aique adeo consistere non tantum cum realemn quam interdum nonide maeseutia