# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068367:0737 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068367:0737?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 9 # Folio 369r, page id 00068367:0737 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 370v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068367&page=737 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068367/jpgs/default/00000737.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 91 lines, status machine # Lines: 91 recognised, mean confidence 0.91 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. scheda 1. de controvusi cum Reform. Jannar 1698 1h. Zeorguis Elector Srandeburgiens 1594.95. Visitationem Generalem in Marchia instituit ad reprimendos reformatos, in qua et Christophorus pelargus . de Eroribus qui neformalis tribuuntur Schlussetburus. Theologia Calvinistarum adhibitus it. in Calulago Haeretihorum lib. 3. Hecormnnerms in lynopsi. Selueccerus in Exampha Hunnius in calvino judactante. Et in assertione contra pezelium Pelargus in idea heologrca Mamphrascus in prasibus floribus (alvinistarum petius Martyem viadial. 1561. e et Admonitio Neostadieusis an. 1582. p. 78. 269: utitur similitudine quomodo humanitas sit unita divinitati, et tamen sit ubique uti urbs sita est oceanum, sed tamen non est ubicunque est oceanus: Hanc similitudinem impagnant nostri, quod ita partes in deo statuere videantur. Sed hoc tarmen constat imputant BCza vol. 1. p. 589 quod statunt deum essentia esse in velis, virtute Ejo id de manifestatione Essentiae Majestatisus Mae intelligereputo quid si Essentia eorem mente esse alienum Humnius 9 pezel. p. 132. 153 sculculim Rez impuguat Ego non pulo sctam posse statuere, quod Divina tua tanti essentia incleedatur ubique propire viittus seu potentia primitiva Axioma illud Argeli quod non sit apud eum possibile ullum verbum ajunt Elere limitibus icreati coeli qualia postea Vorstius visus docuisse exceptionem nam non posse facta fieri infecta ut bis tria sint septem, moas sine valle, corpus sine dimensione et localitate. Ita danaeque in Eleucho haereticorum, p. 167. Erastus contra schelk ed. ann. 1567 Rera in screosagia, et y selacce p. 715 impulant calvino iastil. lb. 2. C. 4. par. 3uod et danaro in Echirid lugustin. quod Christu quae immpossibilia apud homine possibilia apud demm et Zauchio l. b. 3. de nat dei cap. 4 quod doceant dei voluntatem esse matam et in malum, imputatur tanchio in Miscell. p. 302. Ursino in Catechesi tit. de praedestinatione quod in deo statuunt contradictorias voluntates velle omnes patefacto salvos vebbo seu deum malum valle pelison chruisi Aa Galtinis imputant quod statuerint non deititem sed ad tantum quod filio propuum patefacto, volle decreto absoluto Be Christam esse, unam solummodo personam sine humanitate soliris est fnisse unionem hy ostaticam constituere deitralis respectu, neque humanam naturam pertonere ad personam hristi ejusus integritatem eta in asseit. 9 papp. p. 7. Busaeue 9 Gerlach Fl. 50. danarus in Exam. p. 84 contra secundum nostros Rosos nusquam deserit suam carnem sic Athanusius: Rossos non est ex tra corpus. Hypothesis non pt esse extra id cujus est Hypostatis. Humanitas non p extra hypostasin 2240) dhanc propositionem deus est homo esse regularem fig, abi species praedice tur des indioiduo, homo scilicet de illo qui est filius dei. Ita in orthodox. cons. fol. 18. 123. 196. piscator in dialect fol. 95. Gryn. disp. Heiielb. sol. 133. 146. sierius in disp. Wite b. depers. Chr. ann. 91 At Lutherani volunt esse inusitatam, quia sit nusperium magnum. (quasi non utrumque simul possit et. Reformati dicua Negunt ubi est divinitas illic quoque propter unitas in Christo naturas esse cainem hinc dicunt quod totus christus adsit, sed non totum vid. Dwinglius de vera et fals. relius. Casvin 9 Hestrus. et in instit et jaxonici putant quod paulus ait plenitudinem divinatis inchusto habilare cospa TiK eds unam in coelo loco certo c huma- imttligendum de came. Esse ergo in carne non extra camen nitale christi unitam, alterum extra, coelum utique diffusam in unde crassae simibtudines ab arbor iiventur reformati duplice itristi divinitatem statuer ejsque padice, ab urbe ad oceanumsita Martyr in dicl. Resta in 3 Apol. 9 selnec. Olevia At Gosos ap Exis os, totus carni unitus, e ei inhabitans nec deo ham infinitatem exil, sed humanam naturam, finitam attollit 6Hovos factus in Colloq. Maulb. f. 25 dan. in Exam. p. 81. 88 Et Athanas. in su imb Unibnem definit assumtione permanentem, in infinitae suae hypostaseos realem Lioirioriar Gal. 4. Deus misit fitrum suum natum ex muliere particeps canis et sanguiais 1b.2. et phil. 2. jesum 1 hustum in forma Dei et aequale deo esistentem se exinaniosse forma servi numanitatis in deus sumta verbum equis factum est oeum et cicaturam alteri dum ulium proalio pominatur ne Chuctus est passus id est humana ejusnaa. sed qu. F Ioh. 1. Sanguis jesu Chistifilii dei emundat nos ab natum in simi litudine haegudum uaue de COmmcegicatione idiomatum) roinglius paxit a Hosot Unde paul. 1. (02. 2. i cognovis seut du. gloriae non erucifixissent et epiphanius Ht amanitas unta divinitati renum extitit deus sansvane suo redemit Ecclesiam Communicationem idiomatum latuunt salviniani non realem, sed verbale idiomatus pro- omni peccato, et Act. 20. non posse communicari; essentiales propmetates non differre ab Essentia divina Wid. Besza inj. vol. heot pr 214. et in collous. Momp. asseriturt illud in adimonitione p. 70. Sed si non nisi verbalis communicatio sautticiam c. Cor. 5 unde ergo caro chrsti habet quod est vivifica, et sanquis sejus quod est propitiatio propeccitis totius cumme, amascenus utilut similitudineferri candentis, alii similitu cantur non essentia sit i qui lirahendil im acu corcat non essentiam qual q 369 184