# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068367:0773
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068367:0773?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 9
# Folio 387r, page id 00068367:0773
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068367&page=773
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068367/jpgs/default/00000773.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 80 lines, status machine
# Lines: 80 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

gria sunt genera propositionum conditiionatarum, vel enim necessaria est connexio vel aliqua ver
simplicis inteli
omnimo nulla prign scientia est, scientia netissuriorum; secundarum est scientia media vulgo dicta.
ati de ultimis v. g. si Gerta dormitet in India, caesur proficisceretur ad bellum, has vocant
temporales, qi ubi no non de connexione sed simplici coexistentiam quaeritur. Sed dicendum
A, has propositiones revera non dart, sed semper aliquam ese connexionem Lerum
Coexistentium imo et diverso tempore in eadem serie uuntversi existentium, aut si illud
runversum existeret, exetturorum Balu . Dola de concusudei p.u
Nus non posset merc permissive se habere ad peccatum, nisi quia ad illum non determinat
voluntatem nostram sed ab ea determinatur p. 3;
Men sentantia Serentia Media reducitur ad scientiam simplicis intelligentiae, seu ad
patinta esto tingenter
scientia non de his Keilitis quorum notio plena involvit non esse obsessos, sed de aliis scilitis
possibilibus, qui communia habent omnia cum istis praelegeoea quae cohaerent cum hypothesi obsessionis
HHic quod sit futurum DEu cognoscit.  ea secentia, qua scit quid nostro Nundo s
futurum anlequam eum decernatu totum, ex quibusdam tantum positis, actedente scilicet ps
Eu consideratione rationum ejus quad est inelius. Et revera screntia disionis Ex scientia
contingentium ditionatorum accedente  cnscientia decreti creandae conditionis fit
resultat per se scientia visionis licet sane sprogismo. Scientia simplicis intelligentiae est
possibilium, visionis absolsorum redia futororum, madia futurorum sub conditione
e scrimen praefinitionis et praedetermnationis. Haec influit in volumtitrem alla Est decielum
 quod actus sit futurus, dum scilicet statuit conditionem sub quir scit eum esse futurum p. 
physicor prodetemirudionis autores in illa oiitate quam deus decrevit iimuttere voluntati fundant
Ertitudinem divinae praescientiae pidu
2. 52 Aead pusdeterminutores dicit OEu: si Deus si petrus in tali occasione constitutus erit, et habebit
praedeterminationem ysicum, seu gratiam efficacem ad amandum, amabit. Apud Molinistas dicit. Si petrus
in tali conditione constitutus erit, et ego decretum habuero cocurendicum eo, amabit  sed hc propisitio videtur
inepta s imo identica, nam omnino concursus ille dei est productio ipsius actionis et plus major connexio
est inter hunc expemsum et actionem quam inter praedetermmationem et actionem, posito salicet imt
concursu dei imnedrulo ad actus. Sed  sublata necessitate hujus concursus ompino procedet res. Et vero o
Mo si Molinistae add non addant considerarem oncursus Dhi, impossibilem conditione ponunt, quasi du possit quas
cientura possit siine Deo coerari. ponendus Ealis D Eiocarsus, quo posito possit ad huc potantas desistere seu non agere
 p53. Assertotos scipuliae modiae ita corrigunt propositionem dei: si petrus in tali occasione constituatur,
et ego bolutio concurrere nm ipso, prout voluntas ejus olegerit, amaturue est. Huic explicationo nihil apti objicit p. dola
Et
EA iee Est in actibu narani in nolisprae immediate ante peceatum praedcterminatio phusica ad peccando
ton a Deo, sed a nostro statu. Ad bene agendum autem semper ouus est praedeterminaioe Gulicase ovina 
P.60) flvaros lib. 2. de auxit. d sp. mudetim conc l. 1. statuit deu certo et infallibat ter cognoscere omnia peccuta
futura in decreto quo statuit prodeterminare voluntatem creatam ad entitatem actu peceati in quantum est actio
Permosfere nililiam  moralem pecenti seu peccatum ipsum ut peccatur est. Et ita sentiunt et alii
moceptis pancis qui non andeat praedetermiavive,  actibus pravis admitere, non quidam quoad mantia
64) Assertores scientiae Media dicunt decresum divinae volnitatis in quo DEu futura contingentia praevidet esse
eagelum voluntatem absolutam pirrendi hominem in tali ordine rerum al serie cum talibus circumstanticis oc
sioimbus et motivis cum quibus perscientiam conditionatam praeviderat dEus hoc vel illud hominem conccurreate deo
p. 74) actus melan catris actus nostri alii sunt necessarii, qui dioducuntura volantate antecedenter ad unum
et amor beati videntis deri in patria. lberi funtqvi producuntur volantate
adifferente ad algumlibet qualis est amor vialoris dla ltere et non neresario diligentis. Haec
facturo, Ratio nemo
21d1, Dola. unde colligo indifferentiam votuntatis etiam illic statu; cum mator in altentram partem
deserminata, ut motus primo primi
anclinatio est modos non sit necessitas
Ray nandus Tlaol. nal. dift. 8. 9. 3. art. 4. n. 104
Deum dare concursum,  quando advertit actionem ex
seu qsi praevidet  actione
ex causasocunda manaturam, si ipse ex parte sua exhibeat concursum verum hoc semper verum est) ut ide
rcolantati orituram  si (+ per impossibile) ex ipsa sola oriri posset.
100) Screntiae chediae assertires dato quantur
s. h0Z.) supponttur tam assenoret quam Mediae scientiae assertores quam praedeterminatores alium esse
lagnandus ait ead. dist. quaet. 5. prt. 5. ne paulo post num. 349.
Ei concursum ad actum amoris alium ad actum adq, quia secundum ipsos sperosque concursus est ipsissem
1les ectio contra assertores scientiae mediae: quod conditio illa sit impossibilus
determinationeuo voluntalis creatae esse apsum agere enus. Hini scartur
non dEuar posse Deum suspendereun cursum suum ex determinaoe voluntatis quia suspenderet Genisum ad ractionem ex ipsa
actio creaturae
ut creatura operatur sine ocursu DE
actione, quae tamen vel eudem est cum eo aeuisu, vel saltem sine eo intelligi non potest
p. H6. praeclare advertit scotus.
3. Arg. propositios ista suarti uaresii lom. 1. Melais. disp. 22. n. 38. DEus dicit: si petus in tali rerum ordine ponatur et
ad amandum ipse amabit. Sed haecpropositio oamino est necessaria
posito quod concursus ad amandum et ulique a concursualio, uno rum ipso amnre identificatus. Est propositio aeteruae veritatis. Sed quid si propositio
tali rerum ordine ponatur et tales cogitationes habeat et deus sit jarabus ego commereve velims cum illo prout
falem cogitationem habeat, et egovelim concurgere cum eo
Eadem modo possent loqui praedeterminutores objiices non possunt, quia ea priol, concurtus posteriurs determantione Re
md nec scurtu postensr est determinare (p. 17 Nun pt deus secuntum assertores serentiae mediae se determinare donec donec volunta
la formetur: Si peceus.
volm
ae quis c cripete det pusuest es qes soi suteum in quate atterum
tantam est
noti
em