# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068368:0048
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068368:0048?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 10
# Folio 24v, page id 00068368:0048
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 25r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068368&page=48
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068368/jpgs/default/00000048.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine
# Lines: 42 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

praiudicantes: spraetendar Eolicitatio exim huius modi nil aliud imdicat
Leuan hoc, quod nimirum: absq illis condescensionibus impossibile, vel omnino
difficile illis erit, tantam sive potentium, sive simplicium multitudinem
ad reunionem meducere. Magistratumus Ecclesiasticum jure dinind
adstringi, ue obmere acidentalia substantiam fides; et salutis tos
millium animarum periculo extremo difficultatibusque tam insuperabilibus
(: uti integro saeculo vidimus:) non exponat. Nec obstat, quod huius modi
indulta antehac subinde rixaz, risumque auxerint et ob id capius sint
denegata. Siximus enim, quodillis promillenda sit partium, circa sut
stantialia fidei et pacis, complanatio, quaesub shistonatis prima fueria
omnino defuit.
Vnde Apostolicos hisce Aincipiis minixi Porotestantium Moderatorum
Prinarii desiderant, ut urum calicis Romanus dontifex s: uti sridentinum
illi commitlit: spaterne concedat. De ciusdem etiom pretate supponant
quod authoritate ma effiiet, ut inca Ecclesiarum regimen, citea caltus,
ac merita propria vel hanctorum, ac circa omniastam Christiana serve
fur aequita et veritas, talisus fiat de claratio internae fidei et inten-
tionis s: à qu’à solu extrinseca actiones malitiam aut bonitatem sunm
desunum: Tutinisque partis populus certificetur, quod neque per ullam
doctrinam au actionem intendatur autpermitatur, dei Christius quo
ram ac meritum diminuere: neque ullis sanctis honorem aliquem, qui intra
sphaeram, simplicicraeatura convenientem non restringatur exhibere, neque ullan
sve corporis sive conscientia fjrannisationem, seu vim iniquam, verboc
Dei nec non Veteris Ecclesia sjlo, statuique, et authoritati mere Eccle.
siasticae improportionatam exercere, E contra eundem Pontificem
Maximum certisicant, quod ubi tamper ipsum, quam per uran mox puncto
sequenti inducandam assecurati sueriat, quod sinogula dicta dicut spte ratur
salua existent, Alli nullumsus s: praecipue tale, quod Concilia sive veteris
sive recentioris, tan orrentais, quam oaidentalis Christranitatis, sub
ipsaquidem congregatione, in illo agnoverant: ullatenus à suis dispa.
fare patientur. Idqu principio Stotestantium liesapra. Z vd
explicato, conforme este affirmart.
Sextum. Utautem singula sypradicta; ipsaque iam tacturura Pontificia pes
petuo ascecrocentur, post factam etiam reurionem maneat Atotestanti.
un Rincixum circa hoc, soedus hodiernuom Bolestantibus quoy aeque
ac Graecis, propriae afsici dinini caeremonia ritusque ac cultus, plebi suae
magis conbolatori ac soliti concedantur: Ptoribus Vero suis Vxore
ponores, utilitatesqe saltem aequales s si ob reunionis promotionem non maiores
nec non Principibus omnes illa, cirasacta, prae eminentia relinquartur
quae utriusque partis Judicio, et cum reunione compatibiles, et in
Chatiaron
Lucintam