# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068368:0081
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068368:0081?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 10
# Folio 41r, page id 00068368:0081
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 40v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068368&page=81
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068368/jpgs/default/00000081.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 51 lines, status machine
# Lines: 51 recognised, mean confidence 0.99
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

redintegranda, et si unquam dispensandiratio fuit, nunc eacerte omniam
maxima offeratur. Exempla dispensationum sunt vel circa dogmata vel circa
ritus. Dispensationis circa Dogmata, vel Decisionum sepositionis, exempla habentur
complura, quorum aliqua tantum attingam. Nota est controversia quinque Capitulorum
in Synodo Universali quinta definitorum, quae Longobardi et alqus populi cum ipsa synodo
Quinta non admittebant, et tamen S. Gregorius Magnus papa, seposita illa controvers,
Ecclesias Longobardiae et alias dissententis in unitatem admisit. Sic et non obstante synon
Lugdunen si 1I. in qua jam condeminata erant Graecorum dogmata, Graecidenuo admisi sunt
in Unitatem etsi nondum cessissent; fantum quod se summibterent definitioni Eccle siae
habendae in novo concilio in eorum gratiam Ferrariae primum mox Florentiae congre-
jandoicujus deinde partem fecerunt ipsi, et diu suas doctrinas ineo defenderunt. Sic
etiam Gallicae et aliae Ecclesiae non excluduntur ab unitate, etsi cum alia, tum Concilium
Lateranum ultimum, quod Romae habetur pro Oecumenico, cum suis definitionibus, et
Exempla circa Ritus proprios relictos praebent Graeci reuniti et Maronitae, ac
Anathematibus non admittant
quidam Armeni et similes; qui tamen sunt pugilli hominum, et pene nullius momenti si
cum protestantibus conferantur. possent et exempla afferri nituum non relictorum, sed
infaustissima Constat enim ideo florentes jam apud Abyssinos res Romanas rursus
fuisse eversas, quod Missionarii non contenti necessaris obtentis, omnia volebant torman
ad modulum latinum, donec Rex qui favebat, hassatus multorum annorum turbis et
suppliciis, et sanguinis effusione; omnibus in priorem statum restitutis, eos plane ejecit
Hactenus exemata et rationes autoritates et exempla, sequuntur rationes; sed in
his non ero prolixus, cum non possint ignorari. Primaria etiam ratio jam satis
inculcata est. Nempe pro re tanta faciendum quicquid est in potestate. jam vero hic
constat pontificis maximi potestatem non posse in dubium vocari, redintegrandi Unitatem
si essentialia adsint, quibus positis nec haeresi nec schismati ost locus. Nam qui
Ecclesiae Universalis judicio se submittit, et forte ob errores inoincibiles facti quasdam
definitiones abclesia factas negat, neque adeo recipit, quod eas ob valde inolita, a
toneris, et valde etiam speciosa praejadicia ab Ecclesia profectas credere nequit, is haud
dubie non est haereticus. Et qui Hierarchiae Saciae accedere vult quantum inse est, non
Atque haec quidem fuere adducenda primaria argumenta, quibus plunima addi possent
est schismaticus.
Superest jam modus proponendi  Putem autem primum exponendam esse insignem
spem reique momentum occasionesque fagaces, excitandosque esse conscientiae stimulos, mod esta
et tamen efficaci repraesentatione debitae exofficio cooperationis ab iisqui possunt; a quorum
manibus repetetur sanquis effundendus, et tot animae ipsorum negligentia periturae.
Ostendendum etiam quae sit (atholicorum et protestantium expectatio, et quam pericus
losum, si unitate desperata ad pristinas exacerbationes redeatur: Quantum etiam
reprehensionis hic torpor et nunc  et apud posteritatem sit allaturus, praesertim si
colordetur protestantibus magna specie jactandi, non jamamplius sibi, sed Romae unice
ex ipsis Catholicorum principiis imputandam esse schismatis continuationem. Monen
dum etiam non debere negligi praeclaram pro bono Ecclesiae, et autoritate sanctae sed
occasionem, in eopositam, quod protestantes olim nolebant tractare cum papa vel ejus
nuntiis, et rem rejiciebant ad synodum Nationalem vel universalem in qua reum voleban
ipsum papam; nunc autem ad tantum moderationis venere, ut sola autoritate sedis
Apostolicae, ne expectato quidem concilio Unitatem redintegrari velint
Deinde petendum erit, ut praescribatur Romae instructio quantum fieri potest ampla
et sufficiens instituto. Et initio quidem insistatur, ut deliberetur de rebus quae sunt juris
humani quam liberalissime disciplinae et rituum quam liberalissime tanti boni causa
concedendis. geinde petatur, ut Theologis in Germania potissimum (: ubi sunt in
tian