# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068368:0249
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068368:0249?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 10
# Folio 114r, page id 00068368:0249
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 113v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068368&page=249
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068368/jpgs/default/00000249.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine
# Lines: 41 recognised, mean confidence 0.96
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

tractatibus ad eam obtinonsam summo stucio nisuque esse praeparanda. Prius iam fuit
Hannovora inter callocutores confectum; posterius mutua stipulatione placuit porro inter
ipsas et cum aliis esse agendum. Possibilitatis autem semonstratio peracta est inter
collocutores discussiane controvorsiarum quas apparuit duplicis in summa esse gener
alias verbales tantum sive ut ita dicam formulares, alias vero vere reales. Et plerasu
quidom formulares esse apparuit seu tales ut exposito sensumentey commode ex
pticata tolli possint: interea tamen a Viris candidis prisque nec veritati minus
quam caritati litantibus, dissimulari non potuit. Superesre nonnullas quam
marime reales. De his ergo re discussa compertum tansem est concorsibus
utrinque collocutorum sufsragiis, eas non ece quidem conciliabilis impraesenti
arum, sed tamen per Dei gratiam non esse capitales; atqudeoiis non obstantibus
Actualem Reunionem fieri posse, ut sublato schismate protestantes communi Hie–
rarchia visibili cum Ecolosiis Romanae communicantibus iterum coniungantur.
Quae palmaria et summi momenti thosis omni auro emmisapudpios et animarum
megoria S
satutem quaerentes pretiosiar, mox postquam pidld fantus Episcopus Hannoveranio
aetis papae Innocentio XI. ex pollicito oblatis cum summorum virorum applausu
Sacra
Roma resiit, ab ipro Maximo Caesare approbata ost et adoptata, ut ex Majostatis
suae ad Serenissimum Electorem Branscicensom literis 14 Martii ibus 3 dlatis apparet
quarum copiam Dn. Abbas Epistolae suae responsariae asiungit.
Hoc iam funsamento inter nos rato manente, altorum capat restat, nempo
Agensorum parro; ut scilicet arsentissimo stusio praeparentar animi ad Actualem
Reunionem. Hancinrem Augustissimo (asari dudum placuerat, ut quemadmo
dum a nostra parte aliquot viri docti et pii consilia contulerant, ita Dumino
Episcopo p. m. etiam apusVos Viri doctina prusentia pietate et moderatione prectam
tos adjungerentur, quod etiam factum aliqua rutione intelleximus, tametsi
valetuso Episcopi progressum nonnihil retariarit, et secuta donique mors (: illis
qui retum et virtutes Viri norant, acerba) omnia velut anima destituta, in lorporem
desorit, donecium inclyti praesulis suffecti cura et pietate novam velut vitam
accepere, et curus, non minus aetate et autoritate, quam ingonio virtu–
libusque flarentis oigor, maiores (Deo aspirante) profedus pollicetur.
Rcologos ergo utrusqs partis dolectos sincera et diligonti utrinque communicatione
consiliorum instituta idiam agere debore apparet, ut magna illa Thesis magis distinite
ad aliorum quoque captum elaboretur, et viri camplures egregii paulatim ad eam per
cisiensam alticiantur. Quam in rom ipsius Casaris russu clominus Abbas opus cae
pit de grasibus Unitatis Ecclosiastica, duasqu iam decades controversiarum sola methodo ex
positoria sublaturum Dno. Episcopo p. m. transmisit, Augustisrimo Hero offerendlas;
pluraque porro millet, si videatrem ab altera quoqe parte ex candicto agi. Et ausim
dicore a mea quoq tenuitate nonnullis mateniis aliquam lucem fuisie allatam
Tametsi enim professione nonsim Theologus, abipsa tamen adoloscentia cum summi