# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068368:0436
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068368:0436?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 10
# Folio 206v, page id 00068368:0436
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 207r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068368&page=436
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068368/jpgs/default/00000436.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
# Lines: 36 recognised, mean confidence 0.97
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Radicabitur autem, si saltem efficiatur quam primum, ut principia in
Convocatione Hanoverana stabilita approbatione quadam Vestrorum solidentur.
Apud nos jam solenne aliquid actum est, per ipsamnempe Convocationem autoritate publica
institutam. A sud vos autem nihil tale est factum. Aequam autem est, ut pari utrinque
passu ambuletur. Nostri antequam longius eant, volent nosse sententiam virorum
gravium ex vestris; quemadmodum suam solenni quadam ratione delere
ma
R. et Illina D Rrra
duo proponit. Pnimo ut confessio sub Hungarorum nomine
conscripta edatur apud nostros cum approbatione vel Consistoriali vel saltem Academica, 
eamque in rem Lipsiam pepoit aptam fore judicat, ubi approbatio obtineri possit,
in consaltis etiam Dresdensibus. Quin ipsa oma et jma D. V. non alienam se
ostendit: consilio accetendi Lipsiam, si spes ejus rei conficiendae affulgeat. Deinde
secundo de itinere aliquo nostrorum ad vestras oras mentionem injicit, et pro sua ergame
benignitate judicat, posseme quoque illuc simul ex currere promovendi janctissimi
instituti causa. De utroque dicam quid rerum rostrarum statui convenire videatur.
In Aicademiis nostris, et speciatim Lipsiae solent libri submitti judicio Decani Facultatis, qui si
nihil monet, eduntur: quanquam nulla inlibro ipso Approbationis mentione facta. Fit tamen
interdum, ut nihilominus deinde improbetur liber, et in fiscum redigantur Exemplaria, Decanique
negligentid a Collegis vel superioribus increpetur. Raro petitur Approbatio Facultatis
et si peteretur in Negotio praesente, erectis ad rei novitatemanimis, haud dubie
referret facultas ad consistorium D resdense; imo et alias vicinas Academias vel
sponte, vel jussa consuleret. Praeterea ipsa Confessio Hungarorum tam multa com–
plectitur, ut egomet non dissimulaverim in meis prioribus, tametsi plurima insint
praeclara, non tamen a nostris probari posse omnia.
Atque ipse du. Abbas judicat
longissime in ea transcendilineas convolationis Hanoveranae, cum omnes fere con-
thoversias liberalissime definiat confessio, quod nondum fieri posse Convocatio judicavit
Consistoria etiam vel Academiae nolent consultare super confessione Hungarorum,
quam ab ipsis Hungaricis Ecclesiis, vel saltem viris alicujus inter eos existimationis
venire ipsis non constaret. Et satis prani sunt homines ad quaerendas difficultates
in retanta, etiam cum non sponte offeruntur. Itaque Lipsiae tale quid cum fructu
ma
et Il
Vestra dignitas promtissimum fore ad jussa sua, atque etiam ad itinera, si valetud
et principis autoritas id suo tempone patiantur