# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068368:0514 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068368:0514?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 10 # Folio 245v, page id 00068368:0514 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 244r); this page is its left half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068368&page=514 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068368/jpgs/default/00000514.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine # Lines: 36 recognised, mean confidence 0.94 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. ficam vel necestariam: aut utriusque determinatio ad solenne istud collogmum remit tendum: atque sic hoc mere prahiminare mere deliberatvam erit quod tantes sumtus fanta itinera e motumina rex merebitur sed por literas commodius expediripote rit. NIII. Ponto videant Hungari quod aliuui proprii eorum Doctores cloctornam controrersam in aliquo fano sensu admittant nondum tamen ab omni condem honc abstinebunt Hngari aut sentum illum ertia Doctorum Aeademicorum reser vatm approbationem, pro sano ad mittent. XIV. Unde nec majons partis votum attendent cum in illud non tantum non compronnseint sed totum illum conventum por reservatum estud rese cerint nec major pars minori praevalcat quando de utiltatibus, rebus et suribus singulorum vel prasadicis sociorum agitur. Verum potrs obhneat heqe 29n 6. quod omnes tangit abomnbus approbari debet, nectertins in cujus praejadicium illud tendit id acceptare tenetur, ut nndus etiam con tradicho pens valeat, quam retiguorum consensui, V. Quod Discursue protestando inseritu et Romana Caria sise Romanosmin- quam separaturos, id vel unum quemvis prudentem Vocum a Consihie illic Henoticis, cen punguam succeesvies abclucrie potest. Hsactenns enim qui 2ytic operam dederunt hac una distinctione inter Ecclosiam et (uriam Pomanam spem possibilitatae sibi aliis que fecirunt, quod haec quidem vireformabilie et incovrigbilie illa aliquatemis concili bihor videatur. Quod si igitar Curcae Romana pertinaciter adhare it Ecleria, necessurio quoqe mhaerebit illinc deeretis actir, praesensioni bas gnae ipsam in mente Stotestantium Antrehristianam faciunt, proin de non minis ac ipsa euria avreconcihabilis et condemnabitio manebit, atque sit Protestantes abomi teactati cum illa absterrebu, facietqeut Girionem illiuc tanduo fugiant et tanguam Auti Ceristianam exconstien ta condemnare teneantur donec evicirit sraetcasiones illes minme AntiCristianat este. Mleliue igitur autor consitiis suie prosprxasset Si cvriam ab Euebsia, saltem sub ingressum tractationii distmxisoet et Carialia illa hac viae seposuiitet. Sigudem ploiie Protestantium vel ex hoc uno capite quod met Papu ex mente eorum sit Anto Borista omnem tractationem recusant, putantque quandiu ea iptie non adi matur hypothesie, de ullo tractatii salva conscienta ne qiidem audire debeant. At vero garostro illa utpote ad curim et statua politicum magis quam spiritualem spectans, seponatum et a luria-