# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068368:0525
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068368:0525?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 10
# Folio 251r, page id 00068368:0525
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 250v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068368&page=525
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068368/jpgs/default/00000525.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 47 lines, status machine
# Lines: 47 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Gaxta libellum p.25. Conceditur nalli rei nisi Deo et morti spinthuoli
partem nostrae saluationis tribuenda. Guia Solas Deus est illius illius
Causa fficiens solusque Christus Causa meritoria. Alia vero omnia quae ex
parte nostra fiunt, ad nil aliud seraiunt, nisi ut hoc Christimeritum nobis
applicetur, sid esque Charitas, et aliae virtutes exerceantur, de quo alibi apro.
porite et eum partium Consensu agetur.
Ad 3. 
De illo puncto gratiae nil tractat libellus et per conse quens int opporrit
Idem dicitur.
ni
Ad f. 5. et 6 nt
Ad ∞ 
Intelligit et conciliat sicut articulu,3 Sequentem Vide ibi.
Ad 8
Supponitur d. quod fides justificans non excludat, sed supponat in
homine justifitando fidem circa Dei existentiam et alia a Deo
reuclata vel actualiter, vel virtualiter inexistentem. Unde illafides
quae praedictam, nec non bona orera excluderet, ad justificationem
hil serviret. Sapponitur 2. quod dum dicitur quod sola fides justitia
Rristi apprehendat, per illud apprehendere nil aliud intelligatur,
quam quod illa sola non tantum sit + et radix reliquorum, sed etiam
quod illa sola quotitiam Christi representet, et repraesentando
poccatori applicet fiduciaque erga eandem excitat; imo quod eidem soli
sisi ninvrum sumatur profiducia: formaliter compotat Christijustit
inhaerere, et in ea quiescere, sibique sic applicare et apprehendere. Nallus
enum Romanensis Scolasticus hunc proprium et formalem effectum soli
actui fiduciae competere negabit. neque plusquam haec dicta Solidiores
Srolestantes in fauorem Solius fidei phatenaunt, aut in sacra seriptan
inueniunt; dictamque apprehensionem etia Rigidissimi aliter non
eb
explicant. Hac vero in re sic asseruntur a libetle pag: 44. vide totam
quaestionem quintam circa hoc punctum.
Ad 9m
Concordat libellus locio citatis.
Ad jo
Veramque partem huius articuli conciliat libellus 33 ubi ex Brotestan-
libus ostendit legem Dei esse possibilem secundum scilicit illum
gradum, ad quem a Deo obligamur; non vero secundum omnem omnia
perfectionem.
Ad ii
Hil tangit libellu neque contradicit.
Ad 12
n
Concedit libellus plura hii infavorem fidei pag: 4 4: sicuti hic supra
M
ad art: 8 explicatum. Ad 13
Sic intelligitur et conceditur, quod per Sola merita Christi tangu