# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068368:0654
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068368:0654?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 10
# Folio 315v, page id 00068368:0654
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068368&page=654
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068368/jpgs/default/00000654.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
# Lines: 36 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Cum adeorundem perfectam uniformitatem et inionem potius obligemur. 4. quia
vel nouelli se se ad obedientiam Edlesiae Sicere resoluunt, vel non si Sic: haua dubie
Se Se illi in cunotis sincere conformabunt Sinon; ad eam minime Sunt adritlendi.
4. Alii econtra docent diopensationes etiam illas de quibus infra proprasenti conuersionis
Casupet mentio aliquando expedire, mo necessarias esse. ac imprimis respondent
ad aliorum Argumenta. Adie enim de Ridentino dicunt batres quidem dispensati
ones petitas non dedisse; nunquam tamen: vei bene notat Card: Palauicinus hui.)
ut generaliter illicitas vel miutiles declarasse; vel etiam de hoc dubium trabuisse
imo ad Continicem remisisse, qui et unam desalice Scilicet adtu concessit. Ad 2 vero
respondent: atlendendum vemembra nouclla prius elisciplinae Ecclesiasticae con:
venientiam profiteantur; et ret antiqua consequentiam numme praetondanto vrumque
autem fieri posse patet l. exemplo tum Ecclesia latinae cum Graecis; tum Apostolorum
cum sudais quibus ab initio circumcisionem permitlebant, quam tamen aliis non
conferebant, deinde constat ratione et experientia: quia cum haeresc 5. pro peccatorum
castigatione a Deopermittantur, solent abinitio esse ita incurabiles ve quidquid
pro etrum remedio adhibeas in venenum vertatur; et obia priori Saculo batres
caute et parce procedere debuisse. Quando autem misericor dia divina flagollum
hoc tollere incipit; animos erantium mitigari, et ita attemperari ve medicinae
ipsis seruiant ad vitam. Hinc Ecclesiam Matrem et Medicam Sapius eas
dicite et viliter adhibuisse. Ad 3. dicunt Sape necesse esse membra unius Ecclesio
n accidentalibus (: qualia sunt illa circa quae cadunt dispensationes) differentiari
ad hoc vt uniantur in Substantialibus. Idg iterum duito graecorum et sublaorum
exemplo et Apostolorum praxci patet. Ad 4. dicunt rationem hanc quidem circa
asus particulares vel circa dodiores inter nouellos debere attendi; non vero
circa errantium populos. Hei enim non tam rationi quam consuctudini et
imaginationi a teneris ipressae inharent; et ob id tam apostoli quam Ecclesia
Deis sienti patet ex sudentimo decreto de purgatorio. illis non omneo veritates
prasertim
E. Cas
lebeto
assin
esse 2
rim: co
Cap: c
num: 5
conjuga