# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068369:0002
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068369:0002?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 11
# Folio 1v, page id 00068369:0002
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068369&page=2
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068369/jpgs/default/00000002.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 74 lines, status machine
# Lines: 74 recognised, mean confidence 0.92
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

obtineri posset, in consultis etiam dresdensibus
ima
suad Et suadet praeterea ut Quin ipsa R D. V. non alienam se ostendit
non eliena est a consilio accedendi Lipsiama si spes ejus rei conficiendae affulgeat
curand etus rei causa. Putat etiam ise a
einde pro dua erga me benignitate judicat,
posse me quoque ad pestras ora excurrere, et cum Theologis
in Theolo u Theologo excurrere, promovendi
sanctissimi instituti causa. De utroque dicam
quid nobis irerum nostrarum statui apud not
nostracur
 in istis oris convenire videatur. L
L In Academiis nostris, et speciatim Lipsiae
rerum solent solent libri submitti judicio decani
Facultatis, qui si nihil monet eduntur.  Fit
eind
tamen interdam, ut nihilo, minus  improbeatur liber
t
et in fiscum redius atur decanique negligentia a
uper
b
vet
Collegis vel a consistario increpetur. Raro petitur
approb approbatio facultatis; et, si peteretur in re
tant in negotio praesente, x erectis ad rei
novitatem animis, haud dabie referret Facultas
ad consistorium Dresdense, imo et vicinas Academias
un
vel sponte vel jussa consuleret. praeterea ipsa Confessio
Cenfura Hungarorum tam multa complectitur,
ut ego met non dissimula verim in  meisprioribus
tametsi ei plurima insint praeclara non tamen nostris
tamen probari posse omnia  Atque isse in Abbas
significabit ca Imo hoc Nam vid omnes troctan
tur ac definiri, videntur controversiae, quod longissime
transgreditur lineas foue
Atque ipse du. Abbas judicat longissime in ea
transcendi lineas convocationis Hanoveranae,
cum omnes fere Controversias definiat confessio
quod nosjudicunt fieri quod tali odo si
quod nondum posse fieri Convocatio judicavit.
Cer procerto etiam, habendum est vel Consistoria etiam
faci
vel Academias, non esse  consaltate s nonnolent consultare
nolent nonole
non
super  Confessione Hungarorum,
 quam ab ipsis Hungarisi venire nan ipss non
constaret. Et satis proni sunt homines ad
quaerendas difficultates in re tanta etiam cum
non sponte offeruntur. Itaque Lipsiae tale
quid cum fructu agi posse spes nobis nulla est.
ne
 omisoenire, ipsis
interea eg Me bero sibi persuadeat Rma et ilsna
D. V. prointissimum aed advolandum fore ad jussa sua, atque
semper, etiam ad init itinera, si valetudo,
si reram et principis autoritas patiatur
Hecenent Interim ut fiat aliquid
ab utraque parte, pas gradusque promoveatur
hoc mihi in mentem venit, quod Dn. Abbas
non mediocriter approbavit ut vobis apud vos
conscribatur aliquid accommodatum principiis
Convocationis tanovera quasi a protestantibus
Hungavis vel aliis profectum; et nobis mittatur
hic imponamus ultimam manum, et editionem
tuttione, qua aparibationis loco ipse e
+
quanquam,
null nulla tame in libro
ipso approbationis desam
mentione facta
 liberalissime
+ id suo tempore