# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068369:0108
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068369:0108?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 11
# Folio 54v, page id 00068369:0108
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 55r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068369&page=108
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068369/jpgs/default/00000108.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 47 lines, status machine
# Lines: 47 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

contorquers contra sensum, quem tenuit Saruta Mater (universalis) Ecclesia
Est enim inquit hemnitius p. 104 et hoc certum neminem debere suae
Prudentiae mniti in Scriptura interpretatione ne in claris quidem locio. Neque
probamus si quis sibi comminiscatur sensum pugnantem cum tota antiqui–
tate et cupis plane nulla sint Ecclesiae testimonia) cujis est (in uni
versali Concilio) indicare de vero sensu et interpretatione Scraket.
Habet enim Ecclesia jus et libertatem diruduandi Chemn. p. 106.
Scss. V
De Teccato Originali
Si quis per J. C. gratiam, quae in Baptismo confertur, reatum Or. Deu re-
nulti negat aut etiam asserit non qformale tolli tum id quod veram et prostriam
peccati rationem et culpam habet anath. etc. In renatii enim nihil (odio inimiuitia
sed tantum doplcentia) odit Deus, quia nihil est (actualis damnationis etsi
non damnabilitatis) in uis qui sunt  quia regenerationis gratia innocentes immacula-
tisa peccato voluntario) effecti: ita ut nitil eos ab ingressu roeli remotetur (quam
deu voluntarie non peccant) manere autem in baptiratis concupis centiam vel
Fonniteur (seu materiale) fatetz: quae tamen nocere (actu) per J. C. gratiam non
consentientibus fed repugnantibus non valet et declarat nunquam pecatum ap
pellari quod vere et proprie (formaliter) invenatis peccatum Cactu damnans et
satuti praindicans) sit, sed quia ex peccato est et ad peccatum inclinat, siquidem per
gratiam Baptisni pti concupiscentia formale per quod inesse pecati vire
et praprrie sie duti constituit, adinitum. Declarat item non esse suae inteu–
tionis comprehendire lion decreto (de Pac. Org. oes hoies occupante) Beatam et (quoad
maculam formalum et peccatum voluntariam) immaculatam (seu sanctis icatam
Virginem Mariam Catqu ita utrum in eo concepta definire) sed observantas
esse constitutiones Sixt V qua utramque opinionem liberam relinqui
Scss. V
De operibus infidelium vel non renatorum.
di quis dixenit opera omnia infidelium (prasertim fidelium baperzatorum in pec
Bonc
rato lettrali haerantium de his enim inta BoniMerbesium Mondiderinum Summa
Christiana nuper Ad 1663 ed it. Paris. l. 2 g. 62. 63 f. 1862 canon intelligenduse vel prima Dei
gratia praventorum nondum tamen justifuatorum, qua ante consummatam justi–
ficationem fiunt, quacunque ratione facta sint etsi cum aux ilio Dei spenali
ut explirat Dell. l. 5 de Gr. et Z. A c. 4 adeoque ex instinctu Sp. S. hominem moventis ad peccati
odium et detistationem, metum inferni misencoodio Divino implorationem et fi–
duciam et quatenus ex hoc principio fluunt formaliter exse et per se quo–
ad matoriam et substantiam actus ratione quodilitatis internae abstrahendo
a persona fine et modo quo fiunt absolute) esse peceata anath. sit (hoc enim
respectu moraliter bona et Virtutis esse adnuttunt Gertiard. Conf. Cath. I2. P. 3
ies In quantum vero infidelis ut infidells pro-
eter intidelitatem miniui Dei sunt et non ex fide sod infidelitatis principio et
ex anrore mundi proveniunt et ad finem vitiosum, voluptatem ambitionem
avaritiam sreferuntur imperfutaque sunt, stuologiae meritoria aut disposi–
tive ad salutem de congruo, minime obona et salutaria neque veras perfetos, hino
Aianas et salutares Virtutes esse cum maxime rarissima et prae multit udine ma
lorum fere nulla; actus vero paccuissinui et imperfectissimi Virtutem non generent