# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068369:0115
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068369:0115?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 11
# Folio 58r, page id 00068369:0115
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 63v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068369&page=115
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068369/jpgs/default/00000115.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 44 lines, status machine
# Lines: 44 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Ato. Ad hurc finem, nemoratorum duorum capitum declarationes plene
acceptat, et suxta eas procedendum confiretur, actuque s: uti nox pate,
bit.) sic procedit.
Ato docet itaque fide Divina soli Deo, solique hujus verbo, quovis modo nobis
sufficienter notificato necessario credendum. QUnde licet affirmet, quod nullus
fider infallibilis et Divina actus super ullius creatura, sed solius creatorio
testimonium tanquam formale fider motivum fundetur; concedit tamen qua
lemcunue Divinam rebelationem ac verbum tunc nobis sufficienter norificari
quando per commune Eeclessa universalis constantem consensum constat
vel ex ore Christi, vel a sppiritu sancto dictatum profluxisse; allegatque
creaturis vero nihil aliud, quam, quod ipsarum infinities distanti sphaera sicprofluxisse primariorum Protestantium Doctorum restimonia N. quabus plura talia cum roma
nensibus admitcunt, pluraque rjiciunt. Expositio proinde protestatur cum soug
C
sonfessione. N. puod nullum dogma univertali hurc consensui contrariun docere in
tendat; et cum Confessione Helvetiia expresse ait: N. communionem cum Ceclesia
Dei vera ita facimus, ut negemus eos coham Deo vivere posse, qui cun vera Lec
Ecclesia non communicant, sed ab ea se separant.
(to quantumvis autem pro Canonuis libris omnes illos recipiat, quos Dridentinum
recentet. M. Per sehonem tamen hic non illud intelligit, quod Romanentium Scholus
tici, scilicet regulam solius fidei; sed Ed, quod sincilium sarthaginente, scilicet
regulam vel fidei vel morum: parata tamen existit, allud tandem hic tenere
quod dicto communi consensu constiterit.
o
Confitatur quod
Omma illa, qua circa fidem et mores omnnibus sunt necessaria, inris in
facra scripturà vel explicité vel implicite, aut in specie aut in genere vel
Eadicaliter, seu in principis, ex quibus omnia necestarca inferuntur, conti
neatur: Deinde  quod eadem scriptura clara circa cuncta, qua omnibus
quodque
et singulis sunt ad salutem siitu necessaria per seit  in his nullo alio indi
geat interprete aut judice. Certio circa illa vero quae non per se sunt scitu
necessaria, sed per accidens, ut scilicet tollatur exorta circa hac seandalosa
quaestio, et mortalis Eeclesia divisio, non sit clara; 4to sed pro suc declara
tione vel alium textum clarum exigat, 5to vel ed deficiente ad Concily aecu
menici declarationem sit recurrendum. Conclusionis hujus, primam et secundam
omnes
partem tenent Protestantes omnes, et eum yssat docti et moderati conanenses
sextus sacri, quibus probantur, noti sunt. Tertiam vero partem expresse ait
tum Betrus. N. de epistolis Bauli. Quarta pars docetur ab iis, qui primam et
secundam admitbunt. Luintam vero una cum rertia parte in terminis asserit Aag
Confessio, dum non solum. N. ait, quod etiam res non valde obscura (: et per con
sequens aliqualiter obscura: ad synodos remittantur; verum etiam quod quaesta
onun per synodos decisio a tempore sopostolorum fuerit ab Ecclesia Dei semper
adhiorta