# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068369:0127
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068369:0127?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 11
# Folio 64r, page id 00068369:0127
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 57v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068369&page=127
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068369/jpgs/default/00000127.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 51 lines, status machine
# Lines: 51 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Deum praesentem reflexione; illoque dinim amovis actu
quemelicuit Ssalmista, dum Angelos spiuitus et apimas justorum, imo montes et
colles, creaturasque omnes ctiam insensibiles alloquitur, et ad creutorem suun
cum p
laudandum invitat; verum etiam illas humiliratem, quan exercuit tum
Sublicanus, dum in oratione sua ad coelum oculos suos elevare non praesumpia
tum ipse oopostolus, dum apud Christum solus comparere notens, alios fideles
ut sete appud hunc et per hunc precibus associent et adjuvent, expresse pres
catur. I
suxta has itaque moderationes ac circumstantias possunt justificari, imo
profuerunt apud Deum cui nimorum omnis humiliationis et ameris Divini
icediate
actus haud dubie perplacent orationes illa ad defunctos fideles directae
quas etiam Patres veteres, uti negari non potest, subinde fecerunt. Juxta
has quoque circunstantias concedi potest, quod hujusmodi ad defunctos spiri
tus et animas justorum, ac distantes Aongelos orationis sufficientia exempla
sint illa, qua adid ex scriptura sacranie supra indicuntur.
Norandum Stio, quod etiam quastio de oratione pro defunctis accidentalis erit; si a Ra
haec auo.
scilicet
manensibus non tantum collatur superstitio illa, quasi de fide certum esset, quod ani
nec pon
mae post mortem paterentur ab igne mareriali: verum etiam vel maxime venenum
illad mortiferam s: quod a Protestantibus in hac materia primario rejicitur:)
sclicet opinio, acsi obsatis factionis (Gristi insufficientiam poena aliqua post
mortem requireretur. Nam his sublatis quastio tunc rnu de purgazorys
P Veanens
existentia erit accidentalis; lisque de utilitate orationum pro defunctio etiam
erit talis. Ex nos ad hanc quidem contra Aerium hareticum cum Augustana
Confessionis Apologia. S. respondebimus affirmative, confitendo quod profue
 ac
rint v prosint.
LS. Si opponatur, quod suuti orationum praedictarum usus excessivus semper
tum
est illicirus; sic quoque semper esset tatius etiam moderatum et circumstantiona
tum ulum fidelibus prohibere. 2do quod idem vel maxime expediret circa;
usum imaginum, Ronanensisque cultus Cucharistiae. Rrespondetur ad haec Amo
quod quantum ad genuflexiones coram pane Eucharistico tam velera quam mo
derna ipsorummet Protestantium flexeis genibus in pluribus locis Cucharistia
expectantium exempla habeamus. Actio vero hac ab idololatria per hoc ab ip
sit excusetur, quod cultus hic summus non ad Christi praesentiam vel absentiam
nequad panem, imo neque per se ad ipsam Christi humanitatem: sed ad ejusdem
Divinitatem unice deigatur. Sustificatur quoque sufficienter usus imaginum
et coeremoniarum; si nimorum moderamina tum dicta, tum veterum, tum Luthe
dcL
ranorum adhibeatur.
Respondetur Zdo generaliter, quod dum agitur de
solemnibus actibus ad quos bese populi fideles ascuefecerant, ab ysdem ante
omnia ac primo removendum sit id, quod in is venenosum esse censetur. 2 do
hoc facto illis proponenda motiva, quae illud moderamen introducart, et
cum quo illorum exercitatio, licet inutilis esset, illicita tamen non maneret.