# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068369:0173
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068369:0173?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 11
# Folio 87r, page id 00068369:0173
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 88v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068369&page=173
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068369/jpgs/default/00000173.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 50 lines, status machine
# Lines: 50 recognised, mean confidence 0.99
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

alialiquo scripto extribito, et
necessariis aliis circumstantiis aut considerationibus
viba voce explicatis; credibile est deliberationes de instructione
formanda intervenientibus crebris cum vienna communi-
cationibus bene processuras esse. Et dum de Instructione
illa deliberatur, etiam Thecloges quosdam in examine expla-
nationum, sed quam moderatissimo, et a spiritu contentionis
remotissimo, progredi posse. Tametsi imposterum hoc
potius in Germania sit peragendum:
(20) Maxime autem Deliberationem formandae
instructionis versaturam initio credibile est in iis
quae protestantibus contra receptam Ecclesiae fatinae
consuetudinem possent concedi. Ubi ostendet Missus,
ex autoritatibus, exemplis et rationibus partim
suppeditatis, partim ab ipso facile addendis; si unquam,
certe hic, convenire videri, ut sedes Apostolica
sua amplissima potestate pro bono animarum utatur,
neque enim de pauculis Graecis aut Maronitis reunitis,
aut Maronitis, sed de Principibus et Nationibus potentibus agi;
ac desperata per nimium rigorem unitate, odiis
recrudescentibus maxima adhuc mala metui posse
(21) His jam concessionibus quam largissime fieri
poterit, obtentis; postremo tempus erit ut
ostendatur deputatis; etsi per Explanationem
pleraeque et maximi momenti controbersice expor componi
posse sperentur; impossibile tamen videri, ut idem
in omnibus, etiam minutissimis, obtineatur. Atque ileo Theologos protestente, dene inclinatos
ideo moderatissimos illos negotii promotores judicasse:
nisi spes sit seponendi explicitam quarundam decisionum
(maxime Tridentinarum) acceptationem, et ad futurum
Ecclesiae judicium remittendi, cui se in antecessum submissuri
sint protestantes reuniendi, utique negotium pro impossibili
et desperato fore relinquendum; cum ipsis eo ipso apud
suos omnis tractatuum praetextus tollatur; et apud
plerosque omnes sit persuasio a teneris hausta, moraliter
invineibilis, Concilium Tridentinum contra ipsos habitum
nec Oecumenicum legitimum esse, nec legitime processisse.
(22) Ubi efficaciter ante oculos ponendum repraesen-
tandumque Roma erit: quosdam quidem principes.
Minstros Ttatus, et Theologot primarios Secreto fuisse
preparatos; sed multitudinam pastorum, politicorum et
plebejorum (:etsi perdei gratiam animi sunt multo melius
quam olim dispositi:) plerumque tamen adhuc esse valde
alienam, et suspicionibus atque praejudiciis occupatam,
nec per leges imperii et quiete in publicam nisi suaviter
add adduci posse et debere. Et cum de Nationibus
et provinciis agatur, quas nulla necissitas cogit, sed ratio
conscientia et autoritas potiorum et eruditiorum movere debet.
omnia agenda esse salva utrinque dignitate et decoro, salva
etiam doctorum et jastorum existinatione apro suos.