# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068369:0248
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068369:0248?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 11
# Folio 124v, page id 00068369:0248
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 127r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068369&page=248
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068369/jpgs/default/00000248.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 44 lines, status machine
# Lines: 44 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Snculi. Subinde et ingnit, quod spiritur vivisicat. Duod caro et Sanguis
non prosit quidquam. Submoe aperit, quod prosint, quod sangnis nos emundet
a peccatis, quod Corpus pronobis tradetur. Deinde inter alios Ecclesiae primi-
rinae batres, Anonotinus, aliquando docet, quod haec manduratio sit sigurate
Fcib. L. 5. de docr. accipienda F. Et intorrogat ut quid paras dentem ac ventrem crede, et mandu-
Etracl. 25. in sod. casti. G. Aliquando idem docet, quod dum Christus dixit hoc est Corpus meum
se ipsum ferebat in manibus et quod eomodo, se ipsum tunc ferebat, quo Homo
se ipsum portare non potest, et consequenter quod ferebat non tantum figuram
Sui). quam quilibet tomo facile portat. (Sed vere se qsum, quod nullus potett. H.
3 Luo ad Dochores modernos Calvinus): qui rem hanc laboriosius indagavit.)
nonnunquam ait; qia tamen Corpus Nei finitum est, et Celo ut loco conti-
netur, necesse est a nobis tanto locorum intervallo distare, quantum Coclum
abest a terrâ f. Nonnunquam aperit, et si autem moredibile videtur in
tanta locorum distantia penebrare adnos t Carnem ut nobis sit in
Cibum meminernmus quantum Supra sensus omnes nostros omineat, arcana
Spiritus . Virtus. Luod ergo mens nostra non comprehendit, concipiat fudes.
L. Suonde dicit: interim hanc non aliam esse, quam fider manducationem
M. Sapras: fatemur, et nulla alia fingi potest. M. Subinde quoque nguit, Sunt qui manducare
Chrioti carnem et Sangunem ejus bibere uno verbo desiniunt nil aliud, quam
m ipsum Christum credere. Sed mitui exprepsius quiddam ac Sublimius videtur
voluisse docere Christus in praeclara illa Concione voi carnis suae manduca
tionem nobis comendat. H. et igra docet, quod hac simbola non simt nota
rerum absentium sicut alia siibola; sed adjunctam habeant secum veritatem
fibide 5. 21. 0. Idem paulo post dicit. n sacra Cana. jabet me sub Simbolio parvis ac vini
orpus et Sanguinem suum sumere nil dubito, quim et ipse vere porrigat
b. Eondem5. 32 et ego recipiam. b.
2. lud quod conciliationem supradiutorum maxime facilitat, est, quod iu
qui contra reliquos quaestionem thanc vel maxime ventilare consentur
siReformati scilicet ) unanimiter et publice consiteantur, se ab aliis Xti
palibus in hoc puncto scilicet prasentia non disentire substantialiter
Ga synodo erum sendominiensi Honi 1570 hoc expresie aivit remque hanc
cum Lutheranis expresse componunt; ipiam etiam confessionem caxonicam
de Cana Dii vt niam agnoscentes et reciprentes. Synodus quoque Charen-
cononsio Ami +b3i ajt, non esse diferentiam in re sed solum in modo,
et non
Fc. 16
patixiana
H. ipoatur 33.
Rin conscensione
de resacramenta.
ria infin.
L. l. 4. miol. C17)
510
Nibidem