# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068369:0307
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068369:0307?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 11
# Folio 154r, page id 00068369:0307
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 153v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068369&page=307
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068369/jpgs/default/00000307.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 62 lines, status machine
# Lines: 62 recognised, mean confidence 0.97
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

quando cunque igitur inter Catholicos et
eos protestantes, quos in haec consensisse  posuimus
superforet+
dimus controversia superest necesse est esset
hac.
eam ex facti quaestione penderes utrum
etpropositio de qua agitur in Concilio
aliquo decumenico sit definita vel non. Quod ipsum
que abi difficilem exotum qad ubi tum difficilis obscurealtioris indaginis est
difenttionis est, ut non sit facilis convictio dissentientium convictio
dessentientium remedium novi concilii recurri potest. sed quoniam
potest.  oportet autem ceesdem
protestantes, siquidem sinceram habent
voluntatem procurandi unitatem Ecclesiae
Sed Voniam autem frustraneum esset
hoc remedium, nisi constaret quo inter
partes quodnam Coacilium Oecumenicum
Legitimumque habeatur haberi atque Oecumenicum censeri
haberi debeat, hac jam res rediret, ut
cum iisdem protestantibus de formatalis
Concilii conveniretur. Nam quod quidam
olim scriptores Protestantes ad liberum Concilium
progantes, tale sese intelligere declarabant,
In quo non autoritas humana valeret,
sed spiritus sanctus per sacram scripturam
judicaret, id quidem non sufficere manifectum
pjudicaret, id ad exitum obtinendum non minime sufficere
suficere nemo non judi videt. quivis prudens
facile non videt. Quemadmodum enim in Republica
praeter Legem opus est homine, qui exLege
pronuntiet et sententiam in proposita causa
dicat qui sive bene sive male decernat,
jus tamen dixisse censetur, alioqui nullus esset
finis litium. ita in Republica sacra a deo instituta
praeter Leges divinas scripturamque sacram
opus est judice controversiarum, qui possit causae cognitor
causae finem emponere; qui quidem prae judice seculari
prae fodice civiti magn magnum illud privilegium
infallibilitatis a deo accepit, ut
0s esus indicium sequi possimus)
ad salutem sif  intallibilis quoniam
sine illo privilectio inutile imo periculosum
saluti tale judicium esset. Itaque protestantes
convenire qui unitatem amant, convenire
debent ex et ex Angustana Confessionis
formula ad Concilium Christianum provocant,
debent convenire nobiscum quicquid in
Concilio legitimo id est interventu pontificis
Maximi et potissimorum principum hristianorum
convocato post maturam discussionem adhibitaqque
omnis prudentiae Mhristianae cantiones
et actdagetuet masrm multa magima
+nec deperpetua circa
eam traditione constaret
vivo
id est judice legis interprete
adeoque et Sacra illa
Respublica certae
vinculo autoritatis
vinculo careret
atque in 
anarchiam abiret