# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068369:0459
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068369:0459?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 11
# Folio 232r, page id 00068369:0459
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 231v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068369&page=459
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068369/jpgs/default/00000459.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 85 lines, status machine
# Lines: 85 recognised, mean confidence 0.90
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

doctrinaum eat cociliaones a hybilsire
regul
Tudentini quaestiones cn magna ratitunne declatarunt
Calorius in fatr. 106. v. id iduque Glossae et Afeidelb. et Bel. adorate saibellum
redum ijus, intelligunt arcam, que mend iangodei Ad Tub. Chinol. Qualter
o  15. P. 76.
Ressacrus assehonrandas Et
eallaeus de imagus. lib. 3. C. 1. p. 268. et c. 34. p. 376
probstantes in Anglio, et prtestantes omnes Helveti cae confessions  in polonia
fenibus flexis Enplarictiam sumunt
authanin artic. Schinalcaldicis quaestionem de hansubstione esse saphisticam
Confessio Argustana dicit: neque nos Aerio patid cinamur. Idic reperbat precespro mortuis
Consentiunt satholici quod rratio ad sanctos non sit percepta, quod perfector sil quae
dngtur ad prum quod perfectissima quae ab oi crealura abstrahit, et inhacet divinis
earstus in missesaerficio nihul novi meretum nec pro alloreccaso salyfacit
proppetatibus t
sed oia praestitt sacuificicm equcis spccraliter haae patri stassutias filus offertur
presputem spui protestantes sibi Endharistim porriusere, fatetur Hmmnius Nieol Hummus
ut pit
in spilone redendorum, desacricoen p. 632.
An qoemlentrasit sarramentam non mullum refert Apol. Ang. conf. quae addit
tuttem in capt Babu (. 1. de poem. filetur confessionem peccalorum ic belustasima
hoc posse concedi
(alonius in . lb. 3. C. 4. S. et 12. esse velustissimo
monendum ee  non claadhibendo ut contitentes ad emuneraunda ora
pentilem et sunctum
Apologia Aug. Cont. p. 114. 190. Chemuit. Exam. p. 571 Gerhardus e alii
Neccata prorcepto cognutur
circa affluciones tempo rales post remissonem peccatorum mmissas et opera poeni-
centrlis ut gepinum dhabem, eleemosgnam, quod interetur quidem ota Dhi,
non tamen sivperum et quatenuspoenalia, sed quatenus exfide contritigne et amire dem
proveniunt Et salbinus ho. 3. inst c 3 ait quo severiores di nos famus, debemus
sperare magis propitium ad insericordia demm
de oraive plos mortuis Multorum animae post  motum rediere in corpus. Ergo nondu fuere
in statafinali. credendum ergo et mullas alias sic esse. Saves pro mirtuis quasi
Aliquandor Argustinus docet quod manducatio Eucharisticasit fiigurata cap. 16.
lb. 3. de Dostrina Chrst. pt interrogat: ut quid paras deutem ac ventiem, credet manodnenst tract. 25. in joh.
onditus males
dicit quod christu, dicens hoc est corpus mece serpsum ferebat
Calomus in consensione de resaeramentalia cmtiguna) +)
quia corpus chusti finit sit, et coeto ut lococostineatur, necesse esse ut a ubis tanto locoum
sed aliquandotract, d
in manibus in psalm. 33.
intirvallo distet, quanto coetum abest aterra. sed alibi assent inst.  lib. 4.
(112. P. 3. et si autem ineredible iideur in tanta locirrm distantia penetrare ad nos
Chisticarnem, ut nbis sit in cibum, neminerimus quantum supra sensus nostros emineat
prumaspmlus (. virtus
Et Z2 s21.  sumbola non esse notamrerum
In suodo sendomiriensi 1570
dem componunt eum Resomntis satheranis et decoena dumini approbunt confessionem
absertiu) sed adjuntam habere veritate
eit synodus parentamensis 163 non esse differentim in re sed in modo
Ut ideo auitinem tane cm Lutheramslicitam declarat cu ibi tumEcita
in pasalinatum adnoritio delibio concudiae c. 11 synud dordr. sess. 25. 98. et syrodus
ponco
Chripus non ad est corporea coclusione, necper corpores sui
creationem, nec per generadem expanes aec eon eo sab consbstantiationem nec
per ullam intrinsecim corporis sin mutioem in est or modo spirituali quo amma est
delesimatus
Decessus est ut inforo a ipterno praeferitur decisiones coclesiae etia particularis
in cirpore se speriebus +)
ita proppis protestantum in sguodo cordiarem talit
A Ecses. 4. dicit: Clustus deus dedit postores ne circumferamur vi
cento doctrinae alioqui ut bene ajunt charentonienses tost tot enut
dubinationes speculatios humantus evitariatua ao 2t 3tiol nulli e dadert
in comcilio Nicaeno panci Latini, non ultra sex in cncito Eto f 3tiol nulli ex 
religiones quor parodhia
zellarminus de pontif. Max. c. 30. papam posse haerreticum fieri, et deseri
Augustana cqnt in prof. petet soncilum generalelibeu t Chustranum
a papa aescire congrerandum ergo non putarunt excludendum papan.
Cum post crnditam 25 iunic confessinem interitdentores pes protestantibus insinmassent,
nit profuturum concolium, quod illorum plures despicerent, ipsi 13 Angusti responderunt.
quod qui de concitiis talia dorer, de eo smigne resvidere ipsi possund nos enim songurunt)
Concilus suum debitim honorem uotu sannes tirtuiraque eamque unica ec viam
perunt deum sua benedectione affutuum vn. Chytr. H est consell. p. 271
Ang. Confess. art. 21 non enim (inquit) ispernamur consensum Ecclescae catholuae
AuEporum quaedam pitas de pure divino. Anucontessitit. depte crclea
Libreu cincordro (+ sed queq. a) declaravit posse credi n sacramenta idem asserunt Melunchtham
una cum toto suo colloguro Lipscensi teste illistaero. Lntem hua admnsit ganem brplisum Euch. il poenit
 huch. rdluetu
L
ib Concordie R. C.
fol17c. 179 et 30
lips impoett. 1588
iim ado a malum