# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068369:0484
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068369:0484?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 11
# Folio 244v, page id 00068369:0484
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 243r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068369&page=484
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068369/jpgs/default/00000484.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 74 lines, status machine
# Lines: 74 recognised, mean confidence 0.90
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

sige
Fet
sigenae 5erenus 1683
redditae sunt mihii literae Pestrae svalbackii, ex quibus
intellexi, Quod consultum non stutet scripta mihi credita cum pluribus communtamm. jam vero
apud hos nihil ratum habetur, nisi quod in bromun pastorum consessa decretemfuerit inerim non abs re
est quod Ex ea Vesta memorat, quod pancissimi eperiantur negotio tanto set apti. Et ut verum fattar neque
iese regotium cumulo dbrntus lepeo potui. Accedit quod novilis vester Copiam libelli vestro auspicio impressi se mihi
fncturum rerepit, quam ad huc expecto Magister postarum vestras hteras ad me francofurti domino
frvorato doctori Mestestin qui principis nostri quat literas curare commendare sritent
sa vyer et illme comine, domine ppluriruu ooservandetMe paci semper consionis
ejusque desi verio flagrasse, ex publicis meis sermonibus consilriis, actionibus abunde, notumestiis
t
rinribus qui ne norunt, neque protestationes quod ajunt facts meis adversantur, id quod alir
usitatum est, Atgego magno neo incommodo et summa cum quietis meaj’astcura quotidie experior
Versisto igitur in tis quae nuper a maedign.V. espondi, quorum summa huc rediti quod omnium itere
ab trumbus urari debsre. Neque enim video quid sepantim extorta hunc inde Ehexlogorum pri
vatae et candesbinae declarationes sint profuturae, nam vel illor num ariodum senteptiis conveniunt
ver id adversanbur si conveniuit, quid impedit, quo minus communicato cum aliis quorum
eadem causa agitur consilio expromantur Lin, quisuam earum speraudus est fructus
nisi quod nova inde sutura sint schimata, et ut ex privatis ejusmodi chanepplum collectis scrptio
nibus consensus publicus eformetur a quo qui dissentiunt laugamstebelles et lontumaces
a publia religionis pare ejsus ptrivilegiis excludantur vel ejiam nova haereses
perapantur ret. Sed neque nic consentaneum est, quod duim sisensiam a me postulatur menius
vicissem promittitur, eodem temporeubique et in hac quoque urbe jactatur
et jam puidem jastus
rum est melum se madigu V. transigere Hocanlem non alio spectare vndebut, quam ut
erus ad du. Caytovium dictorem cheologiae sipscensem
in invidia
n literae quas em e
dn. Ep. Beostadrensis nuppirime vicunae Anstriae lad me perscipsit, et quarm copiam
dmnuslis abhrne seplimanis. per servum meum transcnsi concernunt et it negotiuum, osam sempo
dicam Christianam respiciens, et quoniam nominis ieui celebratissimi in ea mentio factae
Rot
iasuperus communicarem projectur
eigudtalis Tuae addutissimus. Joh.
non potui qui- B. dit Tuam de hoc certorem reddere
quoddem paepficum jam nominati du piin
Cas. passerius. Luccaviae infer. Ipsatiae. Jmp lb92
corria p esponsoriam dui d. Cppstruti. de loira causa tentatae inter Romanos et
protestantes concordiae quam illunssdeastadien scum Estuiscopus magno hactenus conatu egit, sentem
initio inquirendum puto in scopum um conatuum iren
crum de quo non rectius judcari potest, quam si cum iis Angustanam X Auti. Augustanam
tiam mean quam regasti libere scribam.
confessionem, quae cminentis sunus sandicplis sollinitsirii autoritate prodiie, contendamus, quoniamrus
in eod piscopatu X autecesoris X successoris, non potuit non eoderm tempore eadem esse intentio
diversis licet mediis oblinenda, quae ab altero rigidiora, ab alterobenis niora adhibentu. Nam
cum apertes protestantes Auo atias bHigustana confessine hi dat cessor Mcgnischius
insiumtasset ea figu, ut privilegia, per santionem passavjensem et pacea osuabigensem
quasit perdidisse conbincereti bauditiis hoc se consecuturum spera ismus successor, si a
sricta confessionis observantia sub mustet coicordigtineundae titulo ad quatemeumque ato–
abjer eospllicerat quo magis pobis lavendum fuerit, ne ulli pos asstrotoja ommittam
Neqe renm illus Ramanenscum rem hanc sincere et serio per Hyporheses suas tristare poseritant
si paudide pgat, et protestantet e pountici Rtomano sonciliatarum oseret, certe a, reliquis suae
religionis hominibus iisus doctissimis pipulo diferetur. Quod nec Joho, detius jesuita qai saxum
i agentoratis volvis in suo de rennione protestantum sibecto inficias uiti quid de
Manlibi praeforti nostratis sed olim, set apara ad alvifica religione ad demana
dispulatio hoc
Imo
deficientis, dissidentibuss in oecidente Ecclesiis inscrppta senttendum exstimem
quam simul into, haud ita pridem sub praesidio meo ventitata exponet. Ilam ab 
Exiscopto inflatam crederet, iisi apertam agloris mentionem fecisset titulas adeo in re
sa et in  actandi movo conspirant infeliciaterus successu quandi, ngnquam desiverita
bbinebunt Non enim nostratis religionis causa, sed deii acuiusuentate per sersturam
nec recedere nobis hec cum iis squi Recedant pro arbitris parisci licet, quare
ol, sollo quia inter ptriasus partis Theolagos finstra videas instituta, eixjusmodi illud
evelasa
fui, quod ad serenssimorum mrinastum Maximipliam Bavara rcis e si hasiri (adovici
connds seglatini seoburgisi mandatum aino seculitimus primo Ratis bonae inter gravis
sinos utrinus Theclogos habebatur in qua ut circa unam quidem de honmak judice
contro versarum, quaestionem quatuordecim sesionibus conveniri potuit, tantumue abexat
ut concoldia obtineretur, iu potrus maiis exacerbe scerent disputantium danimi
indeq simpla
e