# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068369:0543
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068369:0543?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 11
# Folio 274r, page id 00068369:0543
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 275v); this page is its right half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068369&page=543
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068369/jpgs/default/00000543.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 71 lines, status machine
# Lines: 71 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Excerpta ex libello Mso cui titulus
isquisitiones de Gradibus anitatis
in Ecclesia, sive Liquidationes Controversiamm
quae cum Eclesia Romano- Catholica protestantibus
intercedunt, vel intercedere saltem videntur decades 1I
Controversia de sacirficio Missae non est realis sed duntaxit verbalis
protestantibus sacrificium proprie dictum est, est  destructio vel rei viventis
mactatio ad professionem divinae majestatis. Add. Bellarum lebiline iaie protestatrum ad doduumque
Romano-Catholicis ut explicat Vasquius et exeo ldalems cortipendio controvers.
particular. C. 38. Operum T. 2. p. 32 est nota existens in re qua profitemur deum
autorem vitae et necis, et hoc sensu erit sacrificium, etsi sit tantum sit mactationis
commemorativum. Unde Tridentinum gess. 22. c.1 hoc sacrificio cruentum illud semel in cruce
perasturm repraesentari. Et Dn. Ep. Meldensis in Exposit. saepe dicitur oferri deo
2. De oration espro mortuis earumque utilitate praescindendo in particulari ab effectu
quod ei praesens sistitur
vel fructu protestantium cum Ecclesia R. Catholica nullo est controversia nulla certe
esse debet. Apologus. Aug. Conf. quam nostri doctores Ecclesiarumque Ministri
subscribere benentur artic. 3. abusuum mutatorum, : Orationem pro mortujus non prohi-
bemus sed applicationem coenae dominicae pero mortuis ex opere operata, improbamus. Et paulo post:
neque nos Aerio (quem Epiphanius testatur sensisse quod crationes pro mortuis sint inutiles) patro-
Hinc sequitur preces nas sua modo esse necessarias, nam caritas jubet, ne quid utile omittamus
3. Quaestio de utilitate praedictarum recum in specre est problematica, quae parem
Enamu
Graeca Ecclesia orat pro mortuis, nec admittit purgato-
rium dethom. inopuse. contr Graec. ery. jod. Coecii thesaur. tom. 2. 7. art. 5. Joh. Roffensis contra
Ecclescasticam morari non debet
Lutheo. p. 314 Alph. de Castro lib. 8. de Haeres. c. e indulys. Alph. Bovosus prooem. disp.
Enstratius johanuides Zialoros Hi Ruthenus in brevideliacatione
Eccles. Graec Noribergae 1687 edita et a Wdulfgs. Gundelingio notis illustrata. ujus verba sicet
cathol. contr. Graec
juriora: Graeci putant purgatortum ignem ad decipiendos hominum animos calide akomanae antae
hominibus esse exeogitatum (in ergo usui preces. An ad gloriae accidentalis augmen-
tentus suteredius tum, ut in missalibus olim: Annue quaeso domine ad animae sancti leonis haec prolit oratio.
errat namjum
An ut sit fidei professio de immortalitate animae. Ita Visum scriptori Maccabeorum de cuius
teptu infra. An ut testimonium caritatis mistianae ergo defunctos; quo propendet assande jadicu
de confess. Aug. in 20 sAdFuit autem Cassander Theologus Coloniensis ab imperatoribus ad mortem
usque aestimatus et consultus ?. Ego putem duplicem rationem locum hibere
quia de statuanimatam separatarum tam panca revelata Luc XIII. 13. Apoc. VI.7
nec nisi metasorice; et quia in scriptura  ante ultimum judicium retributionis memoratur
judicium discussionis. Reddenda ratio de verbo otioso Matit XII. 36. Add. Eccles.C. alt. v. ult fom XIV. 10.
disputatum apud patres et scholasticos. a illa discussio futura sit palam, an in sola
cujusque conscientia Magister putavit tantum dammandorum peccata propulari palvandorum tegi
4dist. 43. contra Thomas ibi commentans placet media via S. Augustin. C. d. XX. 14 quae
exscubit S. Bermardus lib. de conscientia. itaque concludo cum G. Calixto praeceptore, lb. de
suprema judicio p. 59. preces pro defunctis antiquas ex abundantia affectas, si quid prosint, mitigare judicium
discussionis, de quo et etposto  I1. Tim. 1. 8 inveniat misericordim in dic illo. 1. Joh. 1I. v. 28 ut non
confundamur in ejus adventu. Et 1. joh. N. 17. ut fiduciam habeamus in die judicii
A in Missa seu Cucharistia oblationes fieri pro divis et defunctis, si redle explicetur
de ob ationum verorum usu supra
altari pamelius unde alsrantur pauperes, aegroti, confessores vincti. vid. pamel. notipar
admitti potest ad
protestantibus eia  qui
Cquiani litrun de opere etEleemosgnis et. Col. p. 183. Et justin Martys Apolog. 2. sub fin
dona hoc oblata in populo sacerdos offerebit deo hab. Albaspin. lib. 1. obs. c. ubi ostendere
studet bunc oblationem aliam esse ab hucharistica, ut et commynicationem de oblatione
ubi paronii sententiae ad ann. 314 n. 87, respondet. Secuta est oblatio nominum, nam nomina
offerentium dipt dyptichis inscuibebantur, rejiciebantur tamen nomina ectum quos indignos
Et cum oblationes pro defunctis e recipiebantur ab Ecclesia sinum erate
communionis in qua defunctus obiisset. ita invaluit oblatio nominum defunctorum, et vicissim oblatii
precum in sacrificio de qua jam S. Cyillus in catecisi Mystag. 5. Angustin.  lib. de cura pro
judicatat Ecclesia
mortuis. Aug. Confessio non est contraria, sed tantum improbat applicationem coena domi
nicae pro morbuis ex opere operato, nempe sensu Thomistico,  de quo mox. Etiam protestantes
habent oblationes pro mortius, post deductionem funeris saepe udud homines quibus res lautior paus
ribus distribuuntur Eleemotynae rrenda vel ante portas demortui, vel ad altare. Ante distributio
nem memoratur defunctus et ejus intata memoria recolitur; sed nec deest oblatio precum pro defunct
lifania canimus ad exemplum orationis paulinae, 2 lim. 1. 16.) am jungstus gerist sils unt hieber e
eo. Nihil frequentius quam gote en samn tenleguadu addantur collecta ordinariae nostaarm
Ecclescarum Apud hos eo momento quo quis moritur adstantes in genua procumbunt, et orant pro defuncto
e patis as serum daterrareur ais silesuteum esi ti proslati sia i etr