# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068369:0610
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068369:0610?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 11
# Folio 307v, page id 00068369:0610
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 306r); this page is its left half.
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068369&page=610
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068369/jpgs/default/00000610.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 69 lines, status machine
# Lines: 69 recognised, mean confidence 0.89
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Calvinus Severitateo has. quas Romani satisfactiones et vindictas
deceatorum commissorum nuncapant) esse apad Deum depre
cationes et misericordiam flectentes. Idem docent. Citig. Ostens
Sum CV2 p 129 Carp 20:) sag. n.389. Rembot. Non der brießt n.
515. Restat tantum quaestio, ant sint etiam compensatoriae
Sallem imperfecte et respectu panarum temporalium eumque
admittitur meritum probono temporali, cur non et satis factio
pro malo temporali. Rem sattem jie: requisita satisfactionis
a Bellarm. desiderata uerimque hiaberi adeoque quod eooem recidit
re ipsa connenire ostendit Remboth. P. d. additio axiomate:
CCai enim competit proprium eidem etiam res ipsa cuius
proprium est.
 potest, an
Ustino quaeri dicta paenae potettate clauium suo quoque modo tollantur
Non negat hoc Apollogia sag. 196. Gerard: L. depaen. d. i2b. Chemnit: pag.
gu Nequ scriptura vilibi huic contradicit, sed potius intinuat dum
refert ad Deus circa pllitiones temporales V. g. Minivitarum et alio–
rum peccatorum quo ssi per opera pena lia serceriores in se ipsos fue-
runt eo magis reti sait Calvinus supra) propitius ad misericordiam
et remissionem extiterit. Si ergo ob timerita has remittat ad
opera panalia et ad contritiones de peccatis. Duid ni et per potet
Toricae. pracidensi tatem claccium quae non solum contritionem hanc adjunctam upponit
perstisit ac it
ostersum, Christo setiam ad paenat aeternas remittendas esc extendit? Si enim ad eter
id sic volenteu nas cur non et ad temporales? Extendere enimDes misericordiam
quantum scriptura et ratio permittit, Ommino ad Aringemur. Unde
duperomniaautem homanensibut potestatis huius (quam indulgentiam nuncupant) non
scilicet
ui uxtatupndica ita simplicem congruumquue otum quam abrsum supcastitionem, luc
prptessantes obycreples unt
dntiticationis prinirio zum, nundinationemquue Reformatores obilant. idem deniqu cir
ertocpio ca gejinia et alia paenalia quae oviculis comendandast, nil magis
iti supsadictum
t quam vel nequs in ipsis, extrinfecis ponatue perfectio, nequ
n efficiae aliquiden sdem. Sed in N meritis collocet glortatio: Nequ per illa in
mntipliciter
volvantur conscientiae ad talia scclicet suo peccato aternadem
nimis excessine
natiora digno lebem obligando vel obligattum declarando inde enim
tot anxietates, tot lasuitta, tot genera collationum bachanaliorio
compotationum sandalorum. Quia vero lonanepses protestantur Eccletia
suam hnez haec vaquiam ignorasse; neque suis q occulletre, excumusque qui per
parsiculares circanums modi irrepterint, atatsacul effecrum esse na
tantad
tantionem
turalem Dinturnitatis Ecclesiaae,  multitulinit vari etalisque nationum qui sub illa compre
tenduntur; tragilitatemue naturae turmanae quam in plurimis similitus etiam
posessentes iam tum experiotertim plibei experiate incipiunt, quique continua
monitiine et correctiore indigent, ad quam sete Nomana Ecclesia applicanit, et
vlteriis applicassarem follicetrer, non vidernus quid circa materict hae inter
partes disserentiae pronune remaneat, nisitantum circa paenas temporales poss hane vita)
ipses, Exiscun Somanis et osi Eccleria
Hecontra vug: contitiio hunus modi, abusus non lulesic, sed particulavi cm ircuriae suti supra a
ostertum) autillorum lenitati attribuiti
scilicet iam expli
cata
ministris comillarte
sese
meritiseracis cari
h
tnimira
ctur
pertaliacrum
ad deretur aut suy
pleretila
aut
et supradicti
mnra
ti