# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068370:0015 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068370:0015?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 12, 1 # Folio 6r, page id 00068370:0015 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068370&page=15 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068370/jpgs/default/00000015.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 80 lines, status machine # Lines: 80 recognised, mean confidence 0.83 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. ad eat rca aris em ed aqu ist ene dui oha rra Cre. re atto Ten ean es Elce tum Gro licet est s a reg um 9 de persona, moribus et fatie Spinolae mum, seraeter alias Aochiepiscopos, et cam Metrapalitanum Parsensem, huuc vero episeoseum Thinenseur sub sicano potesta tem eoeles castieam habuisse redretum u). En ipsissima verba: sedes secunda sarsus, et sub hac sede sunt exiacopatus: Sebasti Mallas Thicca sive Phina lovicos sivce (oridos Reoderados sive teadembdes. Arbitrabar, quum hacc legerem, nostoum Spinoeam, in parti. bus intidetium easso epcoecopi nomine ornatum, cum serne, lio Vallo illudem) saese poetarum mendacia duloca finver et veros titulos res mini fieta dedit cecinisse arroganter; at in mentem quum revoearem, esesum, si magis nomine, quam re, esciscopus fuisset, eroutine trimatem nominari non natuisse, et peracterea doannis Alberti Faboi cii indioem geograshicum ejnseopatuum orbis christiant euoeuerem, statim errorem meum, commentitiam deteni fabel, tam. atit Fubrioius, qui in hac genere seribendi adouratissimus esse solet, de hac estiseopeatu: Sivensis, Fincensis, Fenimensis (Sine) in eroatia, sub Archiepiscopo Spalateasi, At, haec verba asteriseo natans, nec non citeran s in nomine omiltens, asten, dit, sedem exisconalem vere hodieaum sinne exsistere, et inter Thinam sarseasem et Finam croatiae magnam interredere differentian Scribit de hac oivitate Ludovieus ehoreriula) sequentem in modum: Fine, Sina, petite ville de ra Surquie en eure, ne. elle est dans la Kosnce, auu confins de la Dalmatie et de la Croatie, à huit lieues de Sebennioo, vers le Nord. C’etle ville est episcopale, sufragante de Mhealatro. Elle por, te quelque fois le non de la riviere de Chercha, derxa au teurxa, sur laquelle elle est située, et elle est la même que pelusieuro cartés appellent Chnin. Veritati consentanea est hace descriptie, si modo illud vu ieum ex reperis, quod sina sit voes daematiae, nunquam enim, hoesi ve, pitate niteretur, epiocopus sivensis sroatiae perimas foret sed quid apus est argumentes aliunde petites, quun ejese Mo, rius, sibi non satis constaro, in autecedeatids sut verbo Chuin, noserae subseritens sententiae, seoundum so vouellisy) fest monium, ait: phinin ou tinin place farte de la frourie, sun la frontiere de la Bosnie et de la Dalmatie. elle est eous derable par sa situation, et par deuu fosser gaturels d’une grande largeur, que les rivieres de Therca et de Totesucta Consentit ycorment. (1) Coaser, si rubet, Francioei ortendii prasessoris Reisari arbem sacrum et sevasauum. Fom. 1. p. 628. (X) Daus le dietionaire historique Som. Vl. scrixtion de la Morée. 9) Deas la de