# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068370:0053 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068370:0053?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 12, 1 # Folio 25r, page id 00068370:0053 # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068370&page=53 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068370/jpgs/default/00000053.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 84 lines, status machine # Lines: 84 recognised, mean confidence 0.76 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. e Ae en dc si is s iset aed eis assi illl el dut les es 3 cis. a ser En UM a Spinola teatatae Seetio 1. Num V. Paso alsiam gnovasua, Do ist unt spatium, et quod excurrit, in dach uichto bachust, so cec uusaneu Rosurra ucit iliua coaserernt nostra aula fccisse moratum, aul, Eius tamen rei conseu sumus mardua crara, Ddce imundin de qua oum ipso, nostro momi pialurase, ia inia dareu ineli, actum fuerit; nihil patius ni nat guinasta, unhto iiterear omisessemus, si inelinatior dan fabenn, doco Mcariesia rui. ad hac negatium fccisset ani da bapathschloegunu zu uasmna mus, quod deliberationi aud zunaracuss ccet auderu in saare manus auniliatrioe teressentan unde geantautgumo. porrigere potuisset, et ante Wan, danon manerantie du eam omnia eum illis, quorum inter deir sallaa est, quique nostrac religio munioirun: nialurhe vermemat, das dia ni suat addicti, sub rosa a nonschlega amagna dar quo communicassemus: Katius sean und aut puahr alt c0ojasri arbitrati sumus, haec eon, e silia, od ingentes ee experien. ger Enfahrunus guuicus sasia ba. tia ceatum annovum satio, Rautan difcouitaetim, vau side cognitas dificuitates, suca galbst avlascsan, unde dan pratei sponte extincta iri, et eo ftirandan Sernchnn Aniu nachtsail elesiae poarestantium euin, darano autstasnn nunda; de nullum orcundum esse damnum. Winsind abar, indum doce duaaids Postquam autem hoc negatium wactar getriaben, mid sich aus latius extendi, et quorun, schackttichun buyfale riniger dero dem insius, nec non d inca aush der recormentau Reli veformatue velisconi ad gion gugatsuunu Theolagun, der dictorum theolagoram as glacisan acust giamlicha inelina sensus, in ccteras redattuts tion untam schindlichar esue pariter ac quorundam ele Luastan uud furstan bazagun etorum et Prinoipum in eardau rallan, in alterlar elinatior animus adducei coe– sargealtiga gadaucdun gara, pit, in varcas cogitationes thin, unde nnsman alasaro cla solicitudine plenas, incidi. s Cap fire Eds. fracuit ans. mus, occasionem cnde nacti Matlans. Zu ansuchia, dinimaceum dileationem vestram pero C C anceitia et afinctate nostra auo man dangarligra, maco fa, aantan bischast, so mase vogandi, ut de eo, quod dictus Eaiscopuos tum apud ban darosalbau, aet auis atiou vestram Dilectionem, tue casant Mathane, dao Geatuagnut forte apud afinis nostre du- hu Dachfan- Meniurar Ries. augabracht, und imin Fin iha daraut basisaidau hardan eis Sauo-Vinariensis di lectionemr in medium peratu, lerit; quodque ipsi ad id re auis amait nar Disrisfau iu sponderijusserit, nec non quae diasdan nam