# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068370:0087
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068370:0087?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 12, 1
# Folio 42r, page id 00068370:0087
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068370&page=87
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068370/jpgs/default/00000087.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 62 lines, status machine
# Lines: 62 recognised, mean confidence 0.86
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

s
C
a esjernola tentatae sect. I. Num. S.
sentim Christi in eoolesis actu achibent, quare tole
rantur? quia in illis non defigunt mentes suas
daginum iio nimirum aliquid intrinsecae virtutis attribuende
outtus. Sed sese solum ad spiritualia excitando. Su Romane
dic, et fac idem et toleraberis. Aostine saltem ab. ema
ginibus Srinitatio aut divinitatis; oirea quas tui
ipsimet quaestiones movent. Aostine ab excessibus
cirea eas, quas miraculosas oredis. Si vere Deum in
illarum peraesentia colere intendis, utere illo mode,
Dellarmini ramine cultus; quo esraelitae adeo miraculosam ehro,
ssi imaginem aeneum gcilicet serpentem, fide in Deum
solum, non in itesam excitata reverenter ac obedienter
aspiccebant. Rejire illam Ceremoncarum extremitatem
guac siu non prudentibus, saltem plebejis alioujus
divinae illis ineaistentis virtutis apperehensionem
imo edololatriae realitatem; vel periculum aut ax,
parentiam generat, ob quam coelessi rechiue Eelo servens
aeneus destrioi debucit..
opro de. Vto dolerantur illi fatres veteres et alii orthodont
eynus qui orarunt pere mortris ac etiam ad sanctos moc
sanctorum Fccoe. Accare eciia ea aliis ipsorum factis et do.
etrinis constat, quod in materca reurgatorii fstule,
reat veneuum hoc, quasi sacoificium ervois non
gelane satisfecisset, (28) et in hac sensu Apol. Aug.
Conf. contra Aerium, ovationes pero montues inutiles
esse declarantem, licite ait: Nes, S. Aerio patro-
ecuamur.
Circa sanctos vero contra scommum cultum et fidu
ciam sali Deo debitam sint protestati, et ad poie defuu,
etos non alio genere fiduicines recurrerint, quam ad
vivos, dum ab iis in Ecclesiis preces petuntur.
unde si tu idem dicas et facias, licet foustra illis
Loguaris, (: si nimirum rua in terris iguorent: à dec
tamen injuria circa hoc excousaris; obligaris nihilominus
Cautelae ut trus veritates sequentes serio anoutces.
Ag Ino quod haec ovatio non sit praccepta; Zdo Duod perfectior
illa, quae ad ipesum Ddeum immediate dirigitur. tio Quod
perfeotissima illa, quae magis ab omne creature abstrahit
Tolisque Dei attributis profundius inhaeret. Si tamen
illos ob irradicatam apprehensionem ab omni demortuo,
rum Sanetorum commemoratione avertere nequeas, fac (29)
cet
(ZX) Mace, quae sequantur, verba, typis cursinis impressa, descint in MS. Aeidesse
29) Verba sequentia alio charactere impressa non extantia Msto Heidelb
ren
era
argumentum.
2
ecs
fuactis
2
EM
e
a
eos
rc
itta
2.
3.