# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068370:0122
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068370:0122?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 12, 1
# Folio 59v, page id 00068370:0122
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068370&page=122
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068370/jpgs/default/00000122.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 51 lines, status machine
# Lines: 51 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Metorum rcunionis coclescastiore
cessitas autem utilitas Atiam atque ordinis et decori ra
tio exigit, ut quid oirea ea ordinetur ea Concilium
eananibus ciroumscribere potest. Sto quia veritas
non est in nostra potestate, ideo praeoise et in sespecta,
ta non cadit sub imperium aut legem. Hinc neqe con,
eilium ullam (21) praaise et in se spectatam veritatem
auctoritate vim cogendi habente, definire; imo nequidem
ut assensum praebeamus, imperare patest. etenim ver
ritas non ab subjecto, sed ab objecto dependet, ut habet
ioholae regula. Mere autem interna velut assentiri legibus
humanis non subjacent. Edua propter 640 in definiendis
veritatibus judicium non alium locum habet, quam declara,
tivum et discussionis, non autem imperativum. 7 me for,
mulas et circumstantias, sub quibus veritates propo,
nuntur, sub directionem et imperium quodam modo
aadere arbitramur. 8ve Concilium, quod universa
ehristi ecclesia approvat, in vebus ad saeutem, sive
animarum, sive Ecolesiae necessariis, haud errare oon,
redimus. Ilcud quoque, quod in regulis additur, tus,
modi nempe universae, vel coneludentis parlis et,
elesiae approbationem tunc suppori debere, quande
voncilium legitime procedit, idque librio nostris Sym,
septicis non esse voulvaoium, et à quovis pacem
sincere amante absq, veritatis periculo et admit,
Li posse et debere censemus. 9no fa non necessariis
pulamus in dubiis assentiendum esse Concilio. rvod,
si autem coidenter falsa fuerit. C’oncilu determina
tio, ita, ut paesitatem ejus quivis dactus et seius
agnoseat, ad eam non leuemur. Non enim possu,
mus quidquam contra vevilatem, sed pro veritate,
Z. Cor. 12. e 8. Iome universali concilio sontifirem
Saltcariha in Aomanuum tanqueam iuum Patrcaroham ad integri
tatem universitatio interesse, illius e susragcum
ac consensum adesse jut laquuatur et valunt elomanens
oportere credimus. Gla camen ut non sit cunioum
poincinium et sous quasi ac radia omnis infallibo,
ixcitatis. 1t no facis causa etiam Pontifioi Directo.
eoncilu rium in Concilio concedi posse autumamur. esi quid
praeterea sontisea peretendat, id sibi competere eu
Scriptura perobet. 12mo Semper autem Concilium
debet esse in custodia superiorum Majestatem vel
analogam patestatem habentium. 1G. Fio en avcom,
modatione conditionum, sub quibus quatuor jarima
Concilia oecumenira sunt habita, praesens Rerumpu,
. ullam, habetur apudeundem: ullum.
blivarum
Vi.
sontisea primus
concilio.
tor