# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068370:0129
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068370:0129?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 12, 1
# Folio 63r, page id 00068370:0129
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068370&page=129
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068370/jpgs/default/00000129.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 82 lines, status machine
# Lines: 82 recognised, mean confidence 0.83
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

es
na
Ea
iisea
ra
2
M
Ut
ent
s
ns
MM
ac
eo
uca
pen
en
n
e
es
Om
10
ere
se
eat.
Eust.
ate.
fust
N
a spinota tentatae sect: 1I. Num: 1V.
et parum venigue accenti fuere nostri, verendum est, ne
si in Novum loneilium tam pronte compramiserimus
uti poscitur, animas nostras et corpora, manisessi
disorimini hoc ipso simus eapasituri. Duale enim
concilium allad erit quod promellitur et ad oujus de
siderim invitamur.
Generale, sed scit sapea derceside. Reuinam dessessores et
noviter e nostois asoiti, et veteres s’apales omnes exispe
ei. Reciomodo compentabantur sustragia, an curiatums
Minime. Ergo jam numero sumus vieti, etsi nostri in,
tersunt. et judex est, qui hactenus acousator. Sed inquis
sudices etiam e nostris erunt. erunt, sed non nisi a suxa in
exiscopatu suo confarmati. Et hi jeavoi erunt, qui hanc
coufirmationem desiderabunt, et si forte omnés, non la,
men numerum aequabunt eorum, quos Pana couvocare
quibuove jus ferendi safeagu concedere patest. Doces
Aistoria Concilii sridentiur, quam serva sit sub santii
gice Momano etiam generalis Cynodus sicorum quodeu di
rectorium sontifiorum omnia ad suoo nutuo infleaters
possit. Od itaque nova compromissione un concilium ge
cidem
nevale esioiemus, ut denceo ibi damnemur, fou eadem de
veamus, quae Majareo nostri, qui ob suam doctoinam
in concilio sridentino dantnati fcierdent. Led Convilu
Pridentini Aota, inquis, denuo escaminabunt. An ut vi
deatur, num recte pronunciatum de oogmatitusS Mi
nime illud patientur santisieri, imo ooelum perius ruet
baca
quam id aliquis en seilae nuere fit concessurus. Cui
fini ergo Concilium, nisi ut damneatur iterum Sed in
calloguio oantum et oraspectiom ante esse aportet, dese
occootate, ne metuamus ullam enjurcam ab illo pantifici
rum alla ratione. Euis autem vadem sistet se; illa ser
vatum iri; quae forte promiscoint ea Parte santificia
collacutores. Sistat autem se vadem aptimus quisque
qued povro opus erit concilio, eum aluod statuere ne
queant Patres, quam quod ante jam determinatum et
concessum ficit. Sed vanus, inquis, omnis iste simor
cum consensus en fundementalibus in calloquiis ante
loncilium ineundus jercesumponatur; At vero eauagui,
suat aliorum, non omnium: Docet autem eventus
plures qui interfuerunt colloquioi illis pastmodum
contradiaisse, de quibus inter vallaquent es alim con,
venerat. At haec magna malis est, de fundamentelibus
siam
consentire. Dceis, Negula V. praeg ustum qcam dedit
uiomodo consensus in substantialibus iniri passit.
Fatenus in Collaquiis conviniri facile passe de gene
ralibus quibusdam formulis; quibus utraque pars sep
sum suum occuetet, at hic non est fundementacis in
dogmatibus fedei fundamentalibus consensus, sed por
Heclae