# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068370:0134
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068370:0134?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 12, 1
# Folio 65v, page id 00068370:0134
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068370&page=134
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068370/jpgs/default/00000134.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 47 lines, status machine
# Lines: 47 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Notorum Rcunionis ccelesiastione
Probamus in eadem Regula Vta doctrinam Walembucos corm
de eausa formali et instrumentali gustisirationis, fate,
murgu, si haec Walenburgiorum vera et sinvera meus sit,
hominem peccatorem En Christum ovedentem sola justitia
ipsiuo ehristi nobis imputata formaliter justisivari, et
non justitia inhaerente, ilemgu fidem esse a parte nostra
as
unioum organon, quo justitia Christi apprehendatur
Walenburguod et oum illis idem sentientes confornia
nobis docere. Duod si vero Waleuburgiorum senten,
fia haec sit, hominem peocatorem et justitia imputa,
ta et inharente simul sumta coram deo formaliter
justificari, ab illa sententia nos alienos esse declaramus
Sunt autem haec in projecto pauois tantum facta ver,
vis, quae aberius edisseri necessum omnino erit, si de prin
oipali hoc articulo consensus verus iniri debeat. Sit
et illa aperlius deccaranda, quce de merito bonorum o
rum in projecto dieuntur: quod scilicet non merean,
tur substantiam et gradus vitae ceternae; siscitivet
poovrce accincatur meritum et mereri.
Pariter quoqu illa ab omni aequivocatione et erron
liberanda, quando dicitur, opus ab homine justisiva
to per gratiam epiritus S. produetum vere et proprit
consequi octam aeteonam; nam nisi illa tollatur aequi
vocatio, error ille fundamentalio de merite bononum
operum sub hioce verbio latere pot est. Nomo enim con
sequitur vitam aeternam non propter opus aut per ajuls
suum ut meritam, sed solum propter meritum Christi fide u
prehensum, sive quod idem est, abdeq ullo merito suo rer si
dem in sanguine desu Christi, ut Paulus loquitur Rom: H.
Ampleetimur Atedem, quod cirea eandem AegulamV.
concessum nobis fuit in diseursu habito, fedem salv
fieam esse notitiam et assensiem in ixtelleotu, fiducora
vero in valuntate. Unde illa expelicatione iadigeat, qua
in prajecto dicta sunt de fide, quod illa sit in fastification
radia relcquorum. Haec enim ad renovationem pertinent
si per reliqua sunt intelligenda bona opera, pariter et
hoc, quod assensus eacitet fiduccam. Nam fides justist
vans est fiduria.
Amplectimur quoque id, quod in habito collaguio nobis oon
cessum fuit de centitudine gratiae et talutis, et quod in po
recto dioctur, opera necessaria esse non ad salutem, sed salvanto,
Accinimus etiam orthodonam illam de gratia Dei justisle
cante sententian in discursu nobis declaratam, quod haoab
gratia non notet habitum supernaturalem ansusum, sed gra
Accitan