# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068370:0136
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068370:0136?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 12, 1
# Folio 66v, page id 00068370:0136
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068370&page=136
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068370/jpgs/default/00000136.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 51 lines, status machine
# Lines: 51 recognised, mean confidence 0.95
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Actorum reunionis ccolesiastione
usus, quando orationes ad Sanetos diriguntur, et Ave Ma
ria noecis castar aut nescio qua alia superstitione tolies
foequentatur.
eroeverentiae erga ehristum nobis porro impinguntur
Nos autem uobis cousoii non sumus frreverenteurum, dum
docemus, christum ad daetran Patois excetatum super on
nia regere et gubernare res omnes, non absentem sed
praesentem, non dimideatum aut una pearte sola, sciliver
adivinitate, sed tatum praesentissime qubeonare univor
cam
sa, oumpoimis vero Coolesiant, soulus cannt est, secuns
dum utramen naturam, atque adeo, ubi nunc est Nolos,
ibi quoque esse humanitatem. Dolemus autem hanc do,
atrinam a sontificus et calvinianis non admitti.
Reuae porro de Missa Sontificia, ac si illa apud evange 
livos quoque in usu sit, quodque in memoriam Christi ea
oramentum ita velebremus, ut Christus lict specialiis
Patri passionio suae merita offevat uro Mllis, qui oesum
hic viva fide sumunt, et invoeant pro neceatis propriu
et alienis, quodqe sacerdos pro nostris et alienis pecca
tis Deo passionis merita prononat, quaeqe porre de
Sacrifiratione mystica, vera, propitiatoria, satisfaq
Aoria, mevitoria en anere operato con dueente ettes
runtur, aliaque hucuscemodi nostra esse negamus, atque
hac ipsa veteres et manifestos errores palliantia
merito reperobamus. Addimus ad haec, ubi inter nas
gliguibus coris sibi eresi communieat sacerdos, id pa
vere insum in communione multorum; dum et ali
ipsi administrat eaeramentum, et diversa ratione
facere, quam apud sontificios Laverdoles, dum nos
eliis aferunt.
Amplectimur, quod in eadem Megula dicitur, Acom,
munionem sub utraque reducendam.
Monemus
autem, id non tantum in illis locis fieri debere, uto
Romanenses Sratestantibus sunt adminti, sed in
universa eoclesia Reomanensi, si Christi esse velit.
Perobamus, quod oralem confessionem omnium nec,
vatorum secundum ciroumstantias, quorum quis
est consoius, non esse injungendam, cousitentibus
ut necessariam ad obtinendam remissionem, alcorum
a verbis innititur. ed autem ubivis ila doceri opor
tere merito tenemus. Neq, etiam admittimus illam
loguendi formulum, quod ad perfectam contritionem
jam tum sequatur remissionem peccatorum. Side enim
consequimur remissionem peccatorum. Et haec est maxime
fiduieia in meritum christi. Eoquis etiam perfecte
ita conteri potest, ut proportio sit inter contritionem
ex
m