# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068370:0169
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068370:0169?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 12, 1
# Folio 83r, page id 00068370:0169
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068370&page=169
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068370/jpgs/default/00000169.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 56 lines, status machine
# Lines: 56 recognised, mean confidence 0.89
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

20
mmo
NOn
n
a Spinola tentatae Sect. 1II. n. V.
serresidendi, in cuius patestate jam fuerit per M. Dtos annos, et
cucus illa perpetica fuerit licentia ac potentia. Veruem Praesides
tiam et directorium in concilio oecumenico oum pasali Auotori
tate et Monarchica conjunetum natestate, cuius sententiam
omnes Asessores sequi tencantur, et eci, tanquam supremus et
infallibilis dudea omnia moderetur, non concedent Reomane
peontisiei vel ipsius legatis, Arratestantes; quiia Romano seon.
fifiei jure divino non compedit patestas in amnes s pisconos, et
qcia seaxa est pars litiguns atu adeo suspertus cap. 2. requ. 2.
de Appellat: Sudea  non sit scosrectus. et pars litegaus non
peor est esse judea can. 1. nulcus anqueam et. caus. A. qu. 2. Imo, quas
merito miramur, Plasta per se concilus ocume  oriautals
bus nunquam interfuit, quibus tamen imperator, act aliquis
sus legatus, semper interfuit; et nullus sapa in octo con-
eiliis generalibus, personaliter praesedit, teste cardinali il
hanne de Surrecremata. Verosimile quaque est, sontificem, si
non ipse concilio huie personaliter praesideat, missurum
tamen eum legatas de sententia Apastalione sedis ea eum
conditione iastructos, ut si conir conortium cousendiat
pedicio sedis Apostolioae, decretum formetur; sia minus de
creti formatio differatur, donec Rontisea consultus respondeat.
cinde nec exiscepi in concilio judices esse ut, nec suffragia
libera esseat. Unde etiam si pelures essent exisconi sepate
Mantium quam iatholicorum, teneretur Rapa, concilu Prae
sed, in decretis faciendis eptiscoporum pantem majoreps
sequi. 1t judice Bellarmino lib. 1. de Conciliis Cap. devm.
P. obj. 2d0. Sd falsum est, cum damasus irritaverit acta con,
oilu Arriminensis, quibus Major exisconorum paro consen.
Concilii Lerat.
dsoore de caussa Concilui materiali seu adsessoribus inter nos et
exiocopum non ita facile convenier: concilis inpoimitiva
Ecclesia celebratio non soli exiocopi, sed etiam frincipes, sere
byteri, senatores, dudices aliigus daioi non duutanat inter,
fucerunt, sed etiam sententias diverunt, subseripserunt
et deciderunt. Nunc vero in concilis non omnes ha,
bent suffragium consultivum, et decisivums sed tantum
ordinarie sali Episcoxi, ut frincipes habeates Eoclesia
Atieam duriodictionem, nec non Praclati Majores q
Archiepiocopi, Natorarchae ea privilesio et consoetu
dine, quin etiam Cardinales, Abbates, Coenobiarchae
uior Priores et ordines generales, qui aroto juramento Rome
runjurano Pantiscei sunt obstrieti, C’asitcile Ego de purejuran
peatum.
cuiuo tanta vis, ut per ad nequidem un cacssa justa et ve
ritatio defensione eprocopis liceat, Papae advensapi
Hoc juramentum impedit, quo minus episcopi liberas lin
quas habeant, quaque Sarramenti ac vati neveu sese Aon
filioi Romano ita devinaerunt, ut vitam et sanquinen
malint, quam vel tantillum de fide elamana deperdere
cc
esi