# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068370:0180
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068370:0180?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 12, 1
# Folio 88v, page id 00068370:0180
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068370&page=180
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068370/jpgs/default/00000180.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 56 lines, status machine
# Lines: 56 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Actorum reunionis ecclescastione
Conecio subriei, uto sit inferior, et sedis Apostolieue uccetoritas cantro
vertatur, arquit et ratiocinatus est Clemens Vol. et ipse Rapa. saq
quum a Scone X. docroina evangelica peraedamnata est, ut hacresio
hoc est, repugnans sanae placitis, cui bono adhuce concilium inde
V duboajus octur ab dnnocentio. Xt.
B Duae eucum ita sese habeant, cuvois
facile apparet, quae sit insidiosa crypesis concilii, ab exis cape sep
tensi, quod sub aeroeteata primarii finis, nimiram excunio ns
seo mano-Catholuorum cum Aratestantibus, doctrinam santifioit
simuliciter sabilire intendit. An hac non est christiano orbi
illudere, fucatum concilium promittere, indicere et tante out
strexitu pompags celebrare. Jque merito Peradestantes Concis
lio huce sese interfuturos, negant fruvetumoutilitatem ad fait
stum eaitum omnem denegant, idem de eo, quod Grogorius Nainn
ronus de multis habitis concilus, judicantes, quande soribit:
ego, si vere scribere oportet, ita unimo adfeotus sum, ut omma
episcoporum concilia fugiam, quoniam aulerus concilu finem la
tum faustumque vidi; nec quod depulsionem malorum petius, qua
accessionem et incrementum habucerit. Esist. 42. ad Aeracop. Ipse sea
ria Pallavicinuo in Axparata Hest. Conc. Frid. p. 26. et 27. id probat
non tantum restimonio Natiauveri, sed etiam exemalo concilu
Niconi 1. Constantinopolitani, Epdesini, Ehalcedonensis; dalonu
quoque pronunciat, ab eventu concilu delusas fuisse, piorum
hominum exes de stata Ecclesine constit vendo, et ccclesine dis
aordiam potius redditam a concilio inplacabilem. euam ijes
itaque exiscopus fidem faciet Pratestantibus, de suocessa huius
sui descoti Concilii lacto et fausto.
Cur srovepan uod vere Protestantes, qui immerito aevellarinino et Adcs
potienns. Contren noccsantur, quod judcoium Eooles iastioum fugiant, et
conciliorum auctaritatem cilipendant; quam modestissime pere
rati fuerint egnodum, et ad illem provo carind in pracear;
confessionis, en eo non sequitur, debere confessionistas acguies; ogle
cere in unius Nlomani exisconi, tanquam praesidis jcedioit
ad enim esset contra divinum, humanum et naturale jus, cantra
pravin ecelesine omnium seculorum usee ad natos in orbe desuiras
imo perdineret ad characterem seu adfectatam dectatem iate
cprisli, et contra dec reta conciliorum, Constantieuses et sinsices
sis: Epsum eoneilium sridentinum Romanum Eucocapum pp
supremo sudire, in caussis fidei nunguam agnovit, si a conoille
abstraheretur, ixsiue contradisiengueretur. Rosiquam enim suntition
eubinde de concilio generali, in quo vratestandium doctrina publive et atalitio
salem niter dam nada et castiopanda esset, gloriarentur, istisqe vel sole
hac, tanquam Ajaces elypeo obverso formidabiles esse metumqe in
outere vellent, doctrinam vero nastram ea scriptura confutare
non possent, geadio rem agere coeperuat, et funditus illam tallere ed
pantes, plurimos orudeli supplicio assecerunt, omnibus que codles
sus nostris excidium intenderund; hinefactum, ut vratessantes it
terea persequationes quicocere rogarent, et ad concilium liberug
et legitimum provocarent, ne caussae suve diffidere viderenter
in quo parati essent, sese haud invitos negu gravatim comparira
rider
Vomac
et ad
Poutige
tes concilium