# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068370:0183
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068370:0183?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 12, 1
# Folio 90r, page id 00068370:0183
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068370&page=183
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068370/jpgs/default/00000183.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 71 lines, status machine
# Lines: 71 recognised, mean confidence 0.87
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

7
en
eby
et
vit
aes
do
e
ex
et
a Suinola te ntatae. Sect. 1II. M. C.
Loce, ministerio accetoritate Apastalica, dignitate, datestate, confessione
asicio: cui non vel Rex, vel Cacsar, non dapulus, non cleres, non deneralis
donodus, non tota denique Ecclesia dicere potest. Curita facis. Uti scribit clau
dius sxensacus in sit. cap. 1. digress. 1t.
Dui denias Verues Christi vicarius, in quo christas ipse sunmus reram axiteo et
Eugditos, ac humani generis Nedemtor adorandus, non tantum hacc ad Majestr
Lis sondificine firmatam celsitudinem cumulant eanonistac, legistac, sed et
Theologi, desuitae et alii inilegno Pontificio: unde Frane. Duniga rolla ord
Ext. 2.NS. Minar. postea Episcopus Astensis ad Loc. Eph. 2. W. S. P. 1. Lec d. 2. pag. 20. C 
N. dub
hic dicitis eatvinistae? Veruum est, agnoscendum nobis esse unum dominum, 
dominum illum esse Deum, aut desum Christum. O miseri, quartum falli
mini. Ergo P’apa est ille unus dominus, de quo laquitur S. Paulus. An sxa
his axiomatis et siraeragativis
se sit abdicaturas, et Theolagi in posterum
de eo melius et mellius docturi ? ep iocenus nos nondum fecit vertiono
ident tamen omnes, quibus oculi non lipxient, illum id non facturum esse
mera mperatorem Romanum quod allinet, urgemus exiorepun, dirat sincere, 
nomalas dide et pia mente: Si dmperator nostrae Religioni esset addictus, etiamne
tantorere Caboraturi esseat, ut hace caussa exsius vriturali et dudioie vos
mitteretur? Si dusderadoris afficium rescicinet s: ut quidem videri volunt:s
illad non est aliud, ouciuoounque religioni persona favcat, quae insi peracest
sin minus, (. quod ipsa est veritadi adeo dmperatorem cuperunt dadicem, ut
Neligio nostra orthodona et caussa j astissima Reunionis et nacio cccles iasti
ac practeata per vim emporaborium lupnrimatur. Vudicet sane de
hac intentione, qui novis, quid concordia et candor sit, imo quid chriffic
animus? Itaque emperatar nec concilui canvocator, nec draeses, nec
Juden esse po in caussa hac ecolesiastioa, si ne danae consensu, qui
Bellarmino dudioe llegum et Princium leges confirmare et infir
mare padest, et occisoli Christus durisdiationem eoolescasticam
immediate contucit; quiqs donperatorem confirmat, et ideo ei dmpera
tor juramentum fidelitatis peraestat, uti disputat edellarminus de
fantif. Rom. Lib. 5. cap. 8. Hinc Ponbitea in concilii sridentini deora
tocavit, ne Legati ejus ocemquam de auctoritate elomani exioroni
quicquam proponere permillerent, et Aius YV. in lireris ad Caesarem
ooreveritur, vavari sredenti da dubium, en inse sit universalis
Duid non teulatum fucit, ut sanetio pragmatica Passaviensis infrin
essvieisi geretur et penitus abalerettur. Num non Pius V. R. d, cum in Comci
Aus Augustanis 15bb. de Religione agendum foret, Maxcimiliano
Augusto deminoiavit, si id passus esset, se illi Ammerium abragatur
verba sunt Horalii sursellini des. Ristor. Lib. 10. Mag. 187. Cuis non aur.
sus fuit protanus soribere calamus? unde nonnulli ea rigidioribus
Dontificiis diopudant, Pacificationem Passa vientem omperatori fucisse
per vim eatortan, a Poulisice nunquum confirmatam, per conor
liaa Fridentinum cterum sublatam; diro quidam desuirae non veren.
tur achorere, caralum Vi emperatorem et Ferdinandum Regem, Pacifica
tionis huius Auctos es primarioo aduc facte huiees sui poenas inpai
catorio luere. Unde emperavoren s penco que n alias solum generalen
convocandi synodum, et in ea praesidendi volestas eradi) in haceheno
Acca consilia, ad resarciendam concordiam ecolesiasticam, consersa
tum et consperaturum, haud temere est eusectandum et sporandu
eandum enim, ut diximus supra, de Pondifieis auetorirate decedo
quaneum ad Omperatoris acetoritatem accederet, ut quantumes
rum alter attallitur, tantum alter deprimeretur. Unde carolus V.
Lutherum citerum dimiltere voluit, ut esset, quem d’una metuerit.
itaque epiocopus, priusquam designaret imperatorem Mamanu
vel Conciliorum convocatorem, vel negatie huius paciticatori
Prevepsoo
Detrans.
tiore