# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068370:0195
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068370:0195?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 12, 1
# Folio 96r, page id 00068370:0195
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068370&page=195
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068370/jpgs/default/00000195.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 68 lines, status machine
# Lines: 68 recognised, mean confidence 0.86
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

ulde
oc
Cac
eon
riu
fas
celle
es
cta
s
eM
ed
Matorum xcunionis ecolesiastione.
Ecolesine universali prosuit; Quod ex illa longe major numerus eocle
fiarum est deseminatus, quam eo ulla alia sede apastalica;
Roma reformata reformat mundum,
et nuno
Roma deformata deformat mundum.
dudicate nunc matrem vestram, judicato, quoniam ipsa non est ap
mea. Oscae Z. 1. Z. Non est matet nostra, sed fornicaria et pralicida
quaque jusmateraitatis amisit, quacque non parum in morum et discipline
integritate, quin etiam in doetrinae sinceritate ab antiqua illa dissides
teota apastatica a spouso christo; auis nobis det, videro coclesiam
Dei, siout in diebus antiquis, quando Apastoli laveabant velia in ca
pluram, non in capturam argenti vel auri, sed incapturam ani,
marum? ulinam nona religione ad supertitionem, aside ad in
fidelitatem, a Christo ad Anti. christum, quin a Deo ad epiourum ves
ad Rythagoram declinasset: et oum Judacis, ethnieis et haeretiois
antiquis conspirasset. Atqu sic vomana ecclesia facta est perse,
otisseme schismatira, quae je a corpore eodresine universalis tunc
obscidit, et de prapria naturali spiritu vidit, quando membrum
ipsius esse recusaoit, et capeut se contra Christrum, oui solus et ve,
rum, centum, infallibile ac perpctuum eoclesine suae caput est
constituit, tati corpori vult pracesse, ejqs farmam dare, a quo
ipsa et motum et vitam et, formam sumere debent.
Valeat Pontizeae deomanus,
Suficiant illi, quae jure humeno ac consuetudine Ecolesiasiioa
itque canonibus fujera alios exisconos habuit privilegia ac perae
ragativus. sued Patriarcharum porimuo et summus fccerit; Eduad
tatius sui sadriarehatus Concilia convocavit; auod in drtocareta
fussui coaciliio generalibus poinas tenverit; deuod emperatorit
fultas potentia longe facilius coclesine necessitatibuo acourrere
poluerit, uti haeoeticorum excrescerent insolentine; Cuddin
primatum ordinationibus pantem interdum habuerit
cod Me
toopalitanos ipesoo conseerarit; duod pailium sibi subjectis Me-
fropolitanis, illud petentibus et pasculantibus concesserit, qui
actus jarisdictionis et superioritatio fuit; Quod Metropoli,
tanos ipsos a lacois cavonibus vel leje divina deviantes cas
ripere et in assicio continere potuerit; Quod controversias
inter Exiscopos eaortas compascierit, illovumque, ad eeamanum
estioconum tanquam ad sacram auchovam confregceateum caus
sas interdum audiverit et deciderit, et laborante eoolesinet
suoourreoit et suppetias tuleoit.
At nune hverarelica ilomana turpissime turbata ac deturbata
cirea Suticarcharum, Cardinalium, Archiepioco porum, Ejcocoporum
et Abbatum Electiones, ordinationes, Consecrationes, concilioron
convocationem et praesidium, ceuus ambitio et avaritia et consur
fudinem optimam, opdimis legibus intro ductam, stabelitam et pon
firmatam, et leges Ecclesiasticas, et jura ipsa, non minus divina
quam humana perventit, pessumdedit; conculcavit, oun gravi sun
maju ac manifesta tatius ccclesine injurca, et haorarum eles clarum
voutiaure; usus ad postrema secula tyranniea conccelcatione et seu
niara appentissima venditione.
Vuuc omanus dontitex in se solo sapatum vult plane consti
fui, nec guenquam alium immensae. illius atque intractabilis patessa
sis ulla in parte consortem admillit, ecclesiam Nlomanam a deqe
mane