# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068370:0197
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068370:0197?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 12, 1
# Folio 97r, page id 00068370:0197
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068370&page=197
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068370/jpgs/default/00000197.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 59 lines, status machine
# Lines: 59 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

e
ca
a
el
Spinola bentatae Sect. eII. n. C.
damentalibus, icoqu damnatis, ipsam venitatem evangelivam in vert
Dei, tribus ecclesiae symbalis. et invariata confessione Augustari
rapressam sinvere At orthodone fecum agnoseant, stibum et lingum
ad hypathesin sanorum verborum accommodent, et huiam suae fins
confessionis, sive verae confessionis symbolum aliquod edant, et eu
blicam confessionem consoribant, in eamq omnes Resormati et into
sese conveniant; idem et nos ads Romano-eatholicis postulamu
Abiiciant prius, si veratestantibus concordiam fraternam oum ils
nire fas esse debet, dagmata fidei et salutis fundamentum eventen,
Lia et devoratoria.
Via surio unica hace ad Rcunionem et concordiam ecclesiasticam via erit.
et Con. Concilu Fridentini Canones, Aaathematismi decreta Soulla in Coet
errude Domini, coctetace, istius generis formulae in Aerot estantes o
ditac una litura ipducantur. Sufficiat Reomano- Pontitioi esse
urbis Romanae exisconum et Autriarcharum occidentalium peni
mum ac p raecipuum; contineat se intra fines canonibus veterisas
illi constitutos; deserat aut Apastoliouo dominatum, aut domi-
pus apostolatum; nihil sibi amplius vindiced, quam arimaty
ordinis et Metropoectani in coclesiis occidentalibus, ides  inst
fato duntaaat humano, non divino; Renunciet omni potestati
in emperatorem, Aeges et srincines, atque gladu utrius e combinatio
ni; restituat doctrinam veritati, oultum puritati; tunc credemu
Aatic hristum illum verum et quomanum desiisse, et spiritu oris eh
sticoasectum esse atque debellatum. Linguae ignotae ac perequinae
usus a sacris arceatur; restoingatur desuitarum in Termanca, Hispa
nia, italia, Selgio eto. licentia; Doctrina antiqua de majoritate et
praceminentia concilii supra Pasam reducatur. Aboleantur eaco
municationum suemina Artolatria, Mariolatria, Aagelolatria
Staurolatria, Cigesanolatria, dololatrca, Hagiolatria omnissueme
veatur. In eucharistia communio sub utraque specie restituatur. essi
sae poivatae, salitariae, falit et clanculariae cessent. Meritorum
propriorum gloriatio, Indulgentiarum nundinatio, Ciborum feruneq.
losum diserimen et delertus, coelibatus jugum, Franssubstantca.
siouis aveande et
tionis monstrum, Ruogatorii figmentum, conso
auricularis tortura cesent; Abusus notoru elimineatur. Amo
veantur suandala, emendentur errores, desistant Romane Pathol
a nobis exigere, vel tacite vel expresse earum propositionum
et dogmatum professiones, quibus per conscientiam adsentire p
quimus; Liberentur Protestantes in omnibus confessionum suarum
capitibus, Paxiomo appositis, crimine et suopicione hacreseos
Naec et similia quietandis Pratestantium consoientis absolute ne
cessaria ubi fient, tunc sane Reunionem cum Romano. Catholioiis
inibimus, sanciemus et confirmabimus et aed Romenam illam auti
quam vereque Catholivam eoclesiam ita deducente ac Proveneta eps
scopo, redibimus, illiuoe, communionem ambabus uluis ampleat
vecs
mur, si illa perius redierit, emendatis suis erroribus foedes
ad Communionem Christianam ac Catholiran. Ita consoientiissua
testantium satiofiet, qui serper alaeri animo parati fuimus, vitr
et saaguinem profundere, ad istam scissuram quoad nos resaroie
dam, qui alias contremiocimus, ad nomen insidiosum Reunioni
et unitatis, quod cum veritate non concordat. Verum oumillam
deside