# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068370:0199
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068370:0199?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 12, 1
# Folio 98r, page id 00068370:0199
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068370&page=199
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068370/jpgs/default/00000199.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 51 lines, status machine
# Lines: 51 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Vum: 17.
Responsio Christiam in compendium redacta
da nomine desu Chrisri Pacis verne Principeis
Commodissime ad Romaium Ecolesiam Rectericam Romanose, Porti
lices accommodari pod est quavissima seovatoris querela Poh. 15. H. 22.
Si non venissem, et locutus fuissem eis, neccatun non haberent, nunc
autem excusationem non habent de pecrato suo. S’eceatum non habe
vent, hoc est, bantum, quantum nuno habent, vel ingratitadinis et
incredulitatis, quae nimirum Deum maeime ofsenduent, eaponent
xero, h. (. Nisi toties Romani sontifires de Reformatione monit,
faissent; nisi errores. Eoccesiam nitore suo spalcanteo, ad oculum
fuisseat monstrati; nesi fvaudes, impostrione, immietates idoneis con
ocotae fuissent bestibus; nisi commoda Religionis emendandue et con
cordiae atque unionis ecclesiastione suppeditata suisseat subsidit
iguorantine praetarta Eoclesca Romana peccatum ignoraret; damon
taties moniti, taties ragari, toties refutati, qcam elabendi et in
aupero die censorio se puogandi iniduri sint rationem, ips
videoint. Concordia Christiana quidem et pace ecolesiakia
quac Christo non minoris, quam saaguiais pretio stetit, et int,
guaestiones veaatas jam per seoqui seculum lacum reperit, ut
hil carius, nchil andiquicio habendum, nihit in quod vehemen
tius omnes ingenii neroi intendend; nemo, nisi quem et prac
deritorum fugit memoria, et praeseatio taedet felicitatis, ins
ciari potest. Hac enim eodes facer achil impensius uoget
e
Htus nihil maius legavit, Aageli nihil libentiuo quatus
et postoli nihil carius habilerunt, antiquitao perimaeva stu
diasius nihil adscruit, hostis humani generis, nullum alias
movens lapidem, et syria, quod dicitur, concitans maria, rec
scndare nihil certavit obaoaius.
Luavissinum est illius nomen et pulcherrimum, sed pacis serenae
sole iustitiae crradiatae, firmae, petra Choisto neanc sanctae,
mostercorum illibata puritate munitae, paris, recae est christ.
et sine fueo apertae. Alcas enim nihil grande est, vore pa
cem pouctendere et oxere destruere; aliud niti, aliud demon
strare; verbis sonare concordiam, re exigere sevoitutem.
Eic malius est dissiduum, caussa pietatis ortum, quam vit iosa
seu sucata concordia. Absit falsa simulata, insidiosa paae
odcorum callida dissimulatria, in occasionem ultionis intente
malitia, ignis suppositus vinevi doloso, perioulum ingenios
tectum, inimceitine afficie astentatione blandieutes, umbra foc
derum; discipula Mathiavelli, filia egeceuri, pestis humange
ocetatis, mors pietatis. Adselicemus hace ad pruesens eb
Thema; Leccaestio proposita a Dm. exiscono de Thepa in eo ves
satur; ita hac peraesertim methodo et via, quam decem Prajos
ipsius regulae commonstrant, vniovel reunio sive concordi
qucam parturit exisconus; vomanenses et seratestantes int
facta et praesoitu sit possibilis et necessaria? Dm. episcopus
adfiomat, sumponeas ident itatem in fundamento doctrinne
adeoque in veritate convencentiam; Nos vero negamus et bre
vissimas