# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068370:0211
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068370:0211?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 12, 1
# Folio 104r, page id 00068370:0211
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068370&page=211
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068370/jpgs/default/00000211.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 60 lines, status machine
# Lines: 60 recognised, mean confidence 0.89
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

siu
a
2t
ello
ecm
es
ect
9
a Spinola tenlatac Sect. MI. n. 1
quac ipsis imputantur, qualia porro, de oratione pre montuis, de prae
 scatia Chrisii in S. Coena sunt, ut solide potest demonstrari.
ed b.
Vera Ecclesia tantum vere eacommunicat merentes poenam, idgi eiue
est officium, quod non potest abdccare, quousqu uibetur obviam ire pro
Ovitati, et centatare oblatrantes.
Ad 7. Ca hac Negula seructur: Aci coctus hactens fyrannidem in consoientin
egit, et drincines regnorum mundi privaoit suo dure, illum non
fuisse sut vera Rlegiminis coclesiasrioi forma. Quod socidissimum
est argumentum. optamus igitur, ponmam adsumi, quac est nostra
guae verbo dei foripto et conciliorum auctoritari est conformi
Duae hic de praerogativa Pontifiois seomani, ut Primi Patriar
ihac, et eius decisionibus humanis oredibilibus adferuntur, tot
statui Mapaco sunt adversa, quae per contraria omnia am. Cxises
ni opinione conatur stabilire Pocgorius de Valeatia, tatis
libris Analys. fidei Cathos. Nic. Papta hic consentiet, nisi eum
morte iatus sui.
d 8. Ritus et consuetudines, quae ea dactoina ipsa vera defluunt, noq
passunt per conscientiamd et propter Advessarios, omitti. Ita
gune ea falsa dedueuntur, nunquam, nisi deposito errore, in
termittentur. Intermissio autem dabit documentum agnite erroris,
Ad9. Insignis, ne quid gravius divam, est inconstantia fidei in is
degmatibus, quae hactenus sleligiones has componendas mg
gnis limitibus diremerunt, velle vetrahere persuasionem ro
seditae, et ad futuri Concilui decisionem, quod at caussas sare
evidentes hoc rerum statu, ut legitimum; sperari nequit,
recicere. Nos per quatiam divinam in Auti-Panaeis con
tooversies, omnibus et singulis ita sumus confirmati, ut nec
hand, nec illam possimus in suspinso relinquere, oum et fidei
exereita apsonae ciuomodi lubrica suca natura aversetur
cuata dictum Hebr. 5. Et our illam suspensionem suociperemps
cum dure divino nec ad sedem Patriarchalem, nec ad universalem
vicarium episcopatum, imo nequidem dure humano autiquo eoos
lcastico remillarur.
Cessante autem hoc fine, quem unieum
Dm. episoonus tota sua Concordine cusione intendit, et de quo
Pellarminus cid. 1. de Pand. Rom. docet: erimatum Pontifioi
Romani esse dummam rei Christianae, nihil attinet amplius
attendere ad illum dedurentia adminicula.
Ad1o. Subjectio sut exisoonatum unum, et quidem cum respectu duri
divini, cuata sensum danaeum explicandi et conscientine, gra-
vissimo et praesuntionibuo inmutrito corore Caborantis; omnia
illa, quae hic sub vonspectum et declarationem Regulae venicens
quaenam scilic et dura et Aona Solitico Protestandium Magi
stratui aliiseus possessoritus relinguenda, non sinit valere
Deinde magnae illae Protestantibus factae promissiones irritae
fiunt per decreta dupaea, quae Baenoliois, quos autumans
illi, opponentur; sed Pratestantes tali lenovinio non dueuntur.
absit spes luori mandani, per qua in decollat spes luori voelestine
Jn illis, guae de concilis a a m. exis copo disseruntur, non
est