# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068370:0214
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068370:0214?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 12, 1
# Folio 105v, page id 00068370:0214
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068370&page=214
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068370/jpgs/default/00000214.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 53 lines, status machine
# Lines: 53 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Actorum reunconis ecelesiasione
Crincinibus veratestantibus duribus ecolescasticio, eac enda
libus coniugio, eresbyteris potestate ordinandi remissio
fiat in dagmaticis ad easdem fider fundamentalis Regulas
et ad eundem minestercalem sudivem; Neg. ia. tandema in
illis punatie eoedendis, in quibus exartior et ulterior de
sideratur diiudicatio, ad regitimum ciberum et geaerale can
oilium, interea facta qualicunque Ecolesiarum vondesseratio
ponulus tatus christiani nominis, sub suo ferincipe fra
posset pace publica.
Princines Pratestantes confirmati in suis emalumentis et
bonis nec non duribus evclefiastiois habiles sint et. fiant ad digni
tates et Princisatus ecclestasticos, Nobiles ad Sraclaturas
et Episcopatus; elerus ad Abbatias et quasaunque, sibi per eani
res competentes aut concessas eminentcas.
el eg. et.
s N. Regatur a arestio, ea illis, quae sequuntur, adodegalao responst
in quibus ad episcomo supponitur sdentitas in frendamento Do
etrinae, adeoa convencentia in veritate, quac falsissima est.
Addes. 1. Serremisis his respondetur ad Reg. 1. qua Reunio patatur
Doclesiarum non reossibilis sactem. sed et necessaria eto,
Rcunio ad sapatum tunguam ad colluviem monstrasorum
dogmatum impossibilis est, deoque abominabilis. Acunio
Coclesiarum evangelivarum ad Ecclesiam At pastolicam catio
licam non peotest desiderarii quia ab ea nastrates nunquam
secere diocessum, nec ex eohacrescos sunt arguendi, de quo,
Mer pradestati sunt eoram caesare et statibus. Ved. Enilaru
nase Antic. Augue. Cons. Apotas. pag. 1A1. Seg. quin contra
Papistae apostatarunt ab illa antirua komana, a faus
cedifieata ecclesia pag. 129. de quo peculiares extant
evidentissima Demonstrationes.
eeunio ad seapam ratione doctrinae coincidit eum deum
ne ad Pappatum, et infra recurrit pluribus, ratione peri
minis o. quatenus scapa sibi arrog Perimatum ecuris
dectionis oecumencone, et quidem dure dioine supra om
res Exisoonos, et utrumque gladcum absolutum, sic, ut ta
asedendum sit de necessitate salutis, quemadmodum je rae,
fenduat ea dahan. 22. extravas. C. unam sanatam, supen
omnem creadurum, illa nec factu est passibelis, nec couscien.
tuis nostris imponi patest, quod demonst ratum art. Smaloals
de pat est. Papeae p. 3A0. etc. Reunie tandem quarumeans
ecolesiarum errantium in fundamentalibus fidei oasectibus
danriquam Apastolico = Catholicam, ad obtinendam ere
deadoram harmoniam et consensum, vel est inter omnes
Ecclesias, vel saltem auter tres illas patiores, Panistivas
dater omnes et quascuna
evangelicas et Reformatas.
christiani nominis Eoelesias crepectandum esse harmoniam
et concordiam, non quidem absolute et de se, est moralite
impossibile
aton
atds
2100