# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068370:0217
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068370:0217?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 12, 1
# Folio 107r, page id 00068370:0217
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068370&page=217
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068370/jpgs/default/00000217.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 68 lines, status machine
# Lines: 68 recognised, mean confidence 0.90
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

AE
est
sis
ce
sc
He
an
et
a
as.
A.
y
5c
a Spinola tentatue Spot. III. n. V.
damnatas esse. Dieunt Waleaburqui et cum illis om. Episcopus
Propasitiones nos inter et Romanenses controversas esse Scholastious
atpate quod vita aterna sit meores bonorum operum, et bona opera
esse meritoria, ea se et sua dignitate, sive de congruo, sive de condiono
quum satis sit doceri, gradus vitae aetornae mercedem esse, et mer
redem constitui ea promissione divina, in gratuita ded bonitate
fundata, iunta nos et illos quaestionem de condigno esse indignam
item 2. quad bona opera non sint necessaria ad Galutem, quum suffiviat
divere, esse necessario salvando. et 3. quod fideo sola salvet, eo sensu
quod sola illa meritum christi apprehendat et appliret, et sola fit
bonorum operum radia. Notam coolesiam ita dicturam esse. Si impe
traverit am. Episoonus huius consensum a tota ecolesia romana
erit, de quo coolesiae Catholicae quatulandum sit;
Deinve Z. pragrediens ad eaculpandam adorationem panis eucha.
riffici et eoram dmaginibus, ea eo, quod etiam in Aaglia, in dolonis
et aliis lovis etratestantes fleais genibus percipiant vac ramentum
toena, quod nihil aliud sit, quam adorare et venerari hastian, vel
voram creaturas orare, ea nostra congessione. Quod tamen en
eusetus apud nos, eu et, quod oultus ille summus non dirigtur
sin ereaturam, sed creatorem. Idem autem dioi apud ilomanen
seo, ergo horum oultum pariter esse eaculpandum, etsi icata
Romanensium doctrinam vornus choisti etiam diutius permaneat
quam S. Coenae usus perduret, adeoqus et extra ussum, magis
et minus non variare speciem. Ruae exoulpatio maxime fallir
et longissime a vero recedit, quum nostrae et illius venerationi
sit manina diversitas. Nos 1. habemus expressam citeram, quod
in dacramento Christus sineclariter percesens sit praesentia gratio
sissima, quam non habemuo in dmaginitus, quod devo eteam tam
speccalo praesentia velit adesse. 2. Expresse hunc cultum coram
dmaginibus Devs vetat et prohibet, nestrum autem ouctum, quem
in Sacramento percestamus Christo praesenti, praeoipit, quieguis
sit de externo ritu, sive stando, sive procumbendo, sive geuua
electendo, sive alia cateriori ceremonia percisiatur saora.
meatum. 3. Inter exteruum elementum et. Corpus sprriss
intra usum hacramenti datur unio, ast inter DCV M et lapides
vel ligna ad oultum prostantia, non datur unio, sed aversatio.
Veneratio autem corporis dominiri exetra usum caeramenti
pruesupponit nolorie falsum illud dranssubstantiationis dogma
ergo fallit et inde oborta veneratio.
Vero colorando Franssubstantiationis eigmento varia sunt, quae sidi
non
componi possunt, et dum assentum illud nititur exculpare, statim
it inficias, apud se adfirmari, quod panis per sranssubstantia
tionem fiat ipsum Corpus Christi, qae abou ara sunt, negare
et adfirinare idem.
Apticuli Smalcaldici de quaestione sophistica male huc citantur
tantum dicitur, quod oirea communionem sub cina soschisti,
eentur ad versantes,
A. Ja talerandes dmaginibus in Ecclesiis distingua turinter errovo
noclav et erdoorotochaev; haec nulla ratione excusatur.
S. erare pro montuis et invocare montuos, diversa sunt. Hac
derogat honori Ded et gloriae meriti Christi. Illud non pra
hibet 107
+