# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068370:0218
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068370:0218?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 12, 1
# Folio 107v, page id 00068370:0218
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068370&page=218
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068370/jpgs/default/00000218.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 57 lines, status machine
# Lines: 57 recognised, mean confidence 0.91
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Netorum reunionis coolesiasticae
hibet Apologiam Aucg. Conf. pag. 274. Sed nec mandari suadet.
dudicium de Terio Apologiae Aug. Conf. ex pag. 274. incongrue adoi
gitur. Nastrates enim eum aterio nihil commune volunt, qura
ad huc dubitatur, qualis ille fuerit, quum apud quoddam interstare
Aicos non ponatur, astud quoddam autem Arcanismi accusetur
apud quoddam, quod nullam admitti voluerit dandtorum dommem
rationem; id autem quod diaisse feratur, pereces pero montuis esse
inutiles, se dimittere dicunt. Duod autem exiscopus decenter
nelit inculcari ponulis, hanc orationem, soilicet montucorum
non esse praecepetam, non suscoit, nisi addatur, et prohibitam
esse eandem. Religua uetro eadunt omnia.
6 eNon excusamus nos divi, Choistum solum Exiritcaliter perae
sentem esse in sacra Coena vel in ecolesia, unde nec adtlicundum
erit. elomanis ad Missas suas.
7) Nequs ea, quae Nastrates prositentur de Missis suis, perodesse
possunt Missis Pontificiis, figmentum stanssubstantcationis su
ponentibus. Neques ea quastio de solo nomine erit ad Soholas
remittenda.
Acceptanus equidem d. ea specie, daicis in illis lovis, ubi A
manenses seratestandibus sunt commiaeti, vel vidini, usum Ca
liris esse concedendum, ast tati coclesia eundem restitccendum
esse divini sestamenti postueat ratio, citra omnem vel limita
tionem, vel exceptionem, vel quamcunque, aliam conditionem
Acceptamus 2. Nastratibus Ministris concedi patestatem
remittendi pecenta, quam nec Romanensibus derogari volume
si factem absit ab ea dndulgentiarum, propriarum satisea.
ationum aliarumq fraditionum meritaria opinio.
Acceptamus g. Confessionem, orationem apudnos pro mas
tuis, nec condemnari, nec approbari; Rlomanenses facient
idem, si consensum ament.
Reuod tandem praesentiam veram et realem spectat corporis Chri-
esi in S. Coena non sufficit divere, Christum adesse spcriticaliter, qui
ita ad est substantcali sua praesentia, ut vere a communicas
tibus percipiatur, diguis et indignis. Neque aliter Reomani
docere pastunt.
Adcles. W. De Communione Sactameatorum.
dn Sacramentio non
patest dari mutua communio vel admissio, nisi poimum fuerit
in doctoina fidei fundamentalis contensus.
Ad Reg. VHI. Hic adseritur una Regiminis Ecclesiastici forma, unus modus
unieum omnium coclescarum capcit, abse, tamen tgraunde et deroga
tione duris territorialio, quod debetur cuis
territorio, quum alias nulla dari possir.
Shinciseum insuo
oacilionum vel longre
gatio, vel auetoritas, quod putatia Nostratibuo in Articullo
smalcaldicis concedi.
sed praeter unum shilippum Melanettonem nullis e Nastrat
bus id concessum fuit in Articulis Snalcaldicio. Neque possivile
est, tale unum eapat neqe a Christo institutum est unquam.
Acceptamus
t
Me
e
Co
eond