# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068370:0228
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068370:0228?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 12, 1
# Folio 112v, page id 00068370:0228
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068370&page=228
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068370/jpgs/default/00000228.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
# Lines: 40 recognised, mean confidence 0.93
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Actorum reunionis ccclesiastione
ri Nazianzeri orat. l. de Pave. (a)
Lecuemadmodum vero dratestantes in ipsa sua Confessione Aug. Caesar
exhibita pealam professi sunt, ad pacem et unianem cum Ecolesia Mo
mana colendam, quantum eum Deo et bona consciendia fieri possit
se promtos et paratos esse; eta et hodierui se oterunt ad omnia prae
standa, quae salva side, et pietate, atque illaesa conscientia fieri possunt
1e
Etsi enim inter illes, qui unum deum, sutrem, vilium et spiritum S. ad
orant, et unum Redemtorem et servatorem et Mediatorem Dei et hominu
unigenctum aeterni patris silium, eundemque, hominem desum Chrictum
agnoscunt et coluat, atque adeo conveniunt de mysterio trium persona
ram unius divinae essendiae, et de vilio Dei invarnato, et, ut pec
apta nastra eapiaret, passo, montuo et ea monduis resuscitato, as
vaelos evecto, de ircatione mundi, et de resurrectione montu
a) Nos contra arbitramur, pacem istam coclesiasticum Protesse) rum
tium eum clomanensitus hant qui dquiam debitam, sed potius ve
sitam esse; quam saltem maxima Fradestantium pars inpereu
Paxale belluam illam Anocalypedicam esse profiteatur, occius se
vitium ipsi magno Dei beneficio cauceruent, et quo, ut illl et: uom p
pali, qui adhub eo premuntur, ciberare se possint, optant. Mora
siter autem eandem impassibilem esse nemo non agnoscet, qui jansa
a nobio dicta, et ipsam Monarchiae Pontificiae indolem considera
verit. dictum Apastoli de civili pare agit, quam utiqu
integrum est, cum istis colere, et omnia officia civilis amii
oitia io, qui adhuc reomanis ritibus addieti sunt, eoht
beoc: nec minus oivilem laterantiam iodem ritibus in
dulgere, ubi per paeta aut alius graves consideratis
nes eos commode eliminare non civet.
6) Atqui haec conditio est movaliter imposibilis. Reequiritur
enim, ut Romanenses probent dagmata, in quibus
Pradestantes ab ipsis discesserunt, at ut eidem quoge
haecce dag mata praditeantur; tum ne Papa impe
rium suum in exsorum Ccolesias exerceat, nec abu
sus Eoclesia dromana usdem obtrudat. Sine hac
conditione nemo eeratestantium unionem
eum Mlomanensitus amplectendem censeleit
nisi idem samarctanismum probandum putet
Papam autem unquam un eam conditionem
consensurum, cogitare, stocidum eccerit.