# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068371:0017
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068371:0017?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 12, 2
# Folio 9r, page id 00068371:0017
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068371&page=17
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068371/jpgs/default/00000017.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 69 lines, status machine
# Lines: 69 recognised, mean confidence 0.98
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Scheda posterior Annotationum in c. .
confessionem peccatorum a christo institutam esse
eamque non debere esse vagam et generalem, sed medendis
animorum morbis accommodatam, ne potest eredi par est
an vero summus ille rigor juris divini sit, ut absolute omnium
peccatorum mortalium, quorum o meminis poenitens,
entio facienda sit mentio, et ut nihil ex confessione ne
publicae quidem salutis causa revelari debeat, haec quidem
nescio an satis probari possint. Quemadmodum dubito an
tale quid ex pros hoc jure ab intio usa sit Eclesia, et an
tale quid docuerint vetustissimi patres. De quo am
plius inquiremum.
ibid. Cap. 7.
i pontifices maximi pro suprema potestate sibi in
Ecclesia universa tradita causas aliquas criminum
graviores suo potuere peculiari judicio reservare.
1. Neque dubitandum est. quin hoc idem Episcopis omnibus
in sua dioecesi. liceat. praesertim quo ad illa quibus
nexcommunicationis censura annexa est. Hanc autem
ydelictorum reservationum consonum est, etiam
Sacerdotis nil possint in casibus reservatis Et in subjecto canone 11. Anathema dicitur
coram Deo vim habere. ut extra articulum mortis
Coneraliter dubitari potest an humano jure
forma praescribi aliqua atque obex poni possit his
quae divini, juris  sunt; ita ut ne valide quidem
possit nova constituere impedimenta matrimonium
fiant. v an
Dirimentia juri divino jgnota; an possit superior
efficere, ut in quibusdam casibus inferior valide non
absolvat. Nam prohibere posse, et et, ne
utne  licite aut sine peccato faciat
efficere dubium nullum est. Haec accuratius consideranda.
quod vero dicitur hoc loco de suprema potestate
pontificis maximi in Ecclesia, qua Episcoporum aliorum
jurisdictioni intercedere possit, quousque porrigatur
amplius inquirendum.
sess.  21. Cap. 1.
Nullo divino praecepto laicos et clericos non
conficientes obligari ad Eucharistiae Saciamentum sub
utraque specie sumendum cap. 2
 Hanc potestatem perpetuo fuisse in Ecclesia, ut
in saciamentorum dispensatione salva eorum substantia
ea statueret. quae magis expedire judicaret.
n Ecclesia (igitur) usum nascentis Christianae religionis
ncommunicandi sub utraque specie mutatum jam
yprogressu temporis videns instis causis persuasa
hanc consuetudinem Communicandi sub altera operie
approbavit et pro lege habendam decrevit.
et in subpecto can. l. 2. secus dicentes anathemaligat
Etsi haec concederentur, tutius tamen videtur multis
formae a hristo prasint traditae et in prima
Ecclesiae adhibitae inhaerere. Quod qui statuit ut con-
scientiae suae satisfaciat, modo contrarium usum non
improbet, in Anathema tismos Concilii incidere non
videtur: quae causa etiam est, cur declaret synodus
sub finem sessionis 23. posse calicem aliquibus concedi
 synodus defert ad portificem maximum sententiam
his verbis
secus dicentibus
et judicium integrum an nalla ratione calicis usus
eniquam sit permittendus et an si concedendus alicui
nationi vel reguo calicis usus videatur sub aliquibus
conditionibus concedendus sit, et quaenam sint illae.
certe nationi aut reguo, aut alii cuidam concedi calix non
posset, deberet, nec abhis flagitari, nisi ex eocapite, quod
 ob conscientiarum quarundam teneritudinem, quae facit,
ut imitari non audeant, quod tamen nocandent p recte fieri concedunt, ab hius
qui serupulos esu smodi non sentiunt
(quod tangitur infra)