# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com # Page: https://leibnizlegible.com/page/00068371:0025 # Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068371:0025?run=74 # Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 12, 2 # Folio 13r, page id 00068371:0025 # Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 12v); this page is its right half. # Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068371&page=25 # Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068371/jpgs/default/00000025.jpg # Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 60 lines, status machine # Lines: 60 recognised, mean confidence 0.96 # Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. # Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text. # Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote". # After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line. susfragus) hoc faile est admisso semel purgatorio, quis enim neget fidelimm preces aliquid apud Deum posse? invocandos) quoniam constat sauctos cum Christo reguare Posque credibile est aliquam rerum humanarum notitiam atque curam habere rationi consentantum est, ut eorum preces desideremus, quoniam haud dubie efficaces sunt. Hoc autem desiderium Verbis ad ipsos directis testari possumus; neque aliud quicquam continet em invocatio, quae si intra hos limites coerceatur non toleranda tantum, sed et suadenda est. Haud dubie enim fidelium mentes tenerrime afficiuntur cum cogitant sanctos qui coram DEo stant si pro Ecclesia in terris orare, et sui quoque singulatim meminisse et nostrorum malorum atque desideriorum notitiam aliquam habere. Verum quia multi abusus inepti atque periculosi irrepsere, ideo si ullo alio in loco hic certe optanda reformatio est. Quam si sincere ac serco suscipiet Ecclesia Romana maximum Unitatis obstaculum tollet debitum honorem) quoniam hic non definituguisnam sit honor debitus imaginibus sanctorum, ideo credendum est eum intelligi, qui periculo atque scandalo vacat. itaque flexis genibus vultu atque voce ad imaginem directa preces ad sanctum fundi, idque in Ecclesia solo Deo Dei res est minime consulta, nam plurimis Christianis, atque infidelis ne dicam infidelibus seandatum praebet tri Quod si obtineri B imaginem posset ut non nisi apud crecelexam genua flectuerentur magna Protestantium pars multo facilius reconciliaretur. Indusentiarum) quoniam supra admisimus Se lia ex sententia Veteris Ecclesiae eos qui salvandi sunt aliquas tamen tost mortem pocnas luere, nisi in terris purgentur: ideo videtur Ecclesiae potestate esse hujus purgationis in terris faciende statuere modum et haec est origo indulgentiarum, tametsi multa ab hoc instituto aliena irrepserint obedientiam spondeo) Hic locus alicui durus videri possit, mihi non videtur. Supra enim dixi expedire ut aliqua sit Ecclesia Metropolitana generalis quae non alia rectius erit quam Romana. Nam constans est veterum traditio Petrum Romae sedisse. Setrus autem et tempore ante caeteros Apostolos fuit et peculiarem a Christo autoritatem accepisse videtur qui primatus ordinis pariter et gubernationis in ejus successores propagari debuit, quia Ecclesia ordine atque gubernatione multo magis post Apostolos quam vivis Apostolis indiguit. Negari tamen non potest hanc potestatem sedis Romanae temporum apsu atque hominum consensa fuisse auctam, et non nisi partem ejus ab ipso Christo profectam esse. Quod non eo dica quod diminui velim, sed ut jus divinum ab humano distinguatur: de reliquo enim tantum abest ut imminuendam Ecclesia Papae potestatem arbitrer, ut um fructuo caugeri posse certam + easque saepe dignas