# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Page: https://leibnizlegible.com/page/00068371:0050
# Permalink to this reading: https://leibnizlegible.com/page/00068371:0050?run=74
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 12, 2
# Folio 25v, page id 00068371:0050
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068371&page=50
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068371/jpgs/default/00000050.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 71 lines, status machine
# Lines: 71 recognised, mean confidence 0.94
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line: the recognised lines in reading order, one per line.

Inde quasi duplicem in una Republica populum, et immortalia
inter cives et milites odia nasci. Cum tamen louge facilius videatur
inpordinem redigere
militem, quam civesticefficio continere, et a vitiis abstrahere. Arctiore
praefectorum
enim illi disciplinae continentur, magnoque praeestorum numero validius
praefntiusque reguntur. Sed ne milites queri possint merito subjicis.
augenda potius quam varis artibus circumcidenda stipendia esse, ne ad
illicitas artes vertere se cogantur. dandamque operam ut dimisso etiam
dignitas)
suilite bene meritis etiam in pace sua honos coustet, et ac de honesta
ipsimet
vivendi ratione praeseu prospidiatur, ne ne metu missionis ipsi fcur
com
adigantur
temporis subsidia fandis infandisque artibus sibi eom sparare coganturi
Hoc ate latius diffusa, et nativa patrii sermonis elegantia uberrimi
apud te
profluentia, miri ita suspicio atac si hoc dicere attinet, probo
ut nihil magis. S(erte si vere Christian esse volumus,
oportet, ut non tautum in templo. sed et in Curia, in foro, in lacie
ciristiani simus, et, si quod vitae genus est, quod Christianas leges respuit
respuendum est.
profecto mirisica me tenet totius operis
Corsilium in oere morali vervaculo atque
scripto
exconterico metaphysicis argumentis, quae pro Diminitate tuendae
fui expectatio: di
absti
divinae naturae, atque immortalis animae gratia afferri possunt plane
t suo loco
1  Valars
arbitror et mulloi
snovi, qui exlile heis capsi
ille quem landas Melingius libectum Gallicum sorbonici dectoris
n
cn nomen d Irois me videre non memini. Metaphus 
Nec patem a Scholaslicis inventa, sed jae inde a Pythagora et
ap philosophos
platone apud Philosophos Trequentata  et fortasse cum
animarum transmigratione (corruptela praeclarae veritatis) a
pythagora ex orjente in Graeciam allata dentur sut. Patonis
Tubi talia pulcherrime tractantur et mirifica
atque alia scripta,
arte disperendi te plana verduntur, eg saepe n magua animi assensu
edit
vel quod eodem
certe phaedonem, facilips
legi, et in argumenti illa  reminiscentia, de notitia citernarum veritatur
ex _sensibus non pendentium, TSaHEes de fluxa ac minim
dir
substantiali natura materiae ac rerum materialium ac C ExI THS
aJkIrH6Ecos plus habere in recessu puto, quam vulgo aniuad
vertitur. Tametsi agnoscam Platonem plerumque in probande conatuo
deficere, et passim fabulas illorum temporum captui accommodatas admiscere
Eptiscopum Thinieusem
Sed istius diutius immorandi non est locus.
ego quoque vidi aliquoties, et judicium tuum de conatibus ejus avide expecto.
Na ita pridend ad Me literas dedit V. Cl. Vatentinus Alberti, Theologus
Lipsiensis, postutatque ut postulavitque ut ad eum perscriberem quid rumori
a illic sparso de tractatibus iquos Theologi Hanoverant cum
Episcopo illo habuissent, esset tribuendum. Rescripsi quod vides
rogoue uut has literas ad ipsum Dn. Alberti cures si quidem tibi
non improbantur, sin minus supprimas potius flagito. Poteram
 simplici narratione eorum quae mihi in hoc negotio comperta
sunt defungi, sed matui etiam non sine periculo displicendi periculo
ad jicere quae ad mitigandos animos, temperundaque praejudicia valere aliquid
modert
posse putabam. Tantum tamen de Viri egregii puudentia mihi pollibeor
ut sperem quae optimo animo scripta sunt, in bonam partem acceptum iri. In quo
tra pluiuum redeti autoritus Vale  ac fave